Sensizlikten utanmam,
ama sensiz
sokaklar daha gri,
köpekler daha aç.
Duvarlar daha yüksek,
pencereler daha karanlık…
ve sen,
gelmeyeceksin gibi.
Olmuyor işte, olmuyor.
Kabullendim.
Hasretin akıl bırakmaz,
nefretine çare bulunmaz.
Bir bakışınla ömrüme tuzaksın,
yan yanayken bile uzaksın.
Anlamana bir ömür yetmez;
binlercesi benden, ruhuna feda.
Can Manifesto
Kayıt Tarihi : 24.04.2026 10:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!