Cahit Konut Şiirleri - Şair Cahit Konut

O güzel gözlerin, ipek saçların,
Beni, sana doğru çektin sevdiğim.
Yaz gelince yaylalara göçlerin,
Beni harap ettin, yıktın sevdiğim.

Gözlerin rengini huriden m’aldın?

Sevenlerin söylediği,
En güzel sözüdür şiir.
Bütün dünyanın bildiği,
Dillerin özüdür şiir.

Dedem Korkut konuşması,

Kalemin yazdığı yazı silinir,
Kaderin yazdığı silinmez dostum.
İnsanın yaptığı her iş bilinir,
Gerçeklerin sırrı bilinmez dostum.

Önce insanları kutsal bilmeli,

Sırtındaki bu kadar mülk,
Sırat bile götüremez.
Pırlanta, yüzük, bilezik,
Kır at bile götüremez.

Miras mı kaldı ninenden?

Kazanların dibi kara,
Vicdanlar ise benzedi.
Cep dolu, akıl fukara,
Beyinler pise benzedi,
Aydınlık sise benzedi.

Unuttum renkleri, kaç yıldan beri,
Neyleyim karayı, ak sizin olsun.
Bizlere gelince yüz binde biri,
Neyleyim kesiri, çok sizin olsun.

Hem dirisi para, hem de ölüsü,

Sonradan görmüşün yeme aşını,
Bir gün gelir başa kakıcı olur.
Kaldırır yumruğu, sıkar dişini,
Gönül kalesini yıkıcı olur.

Dolaştım yurdumu bir uçtan-uca,
Beni gezmediğim yollara sorun.
Doğu-batı, kuzey-güney boyunca,
O hayran olduğum illere sorun.

Çok yiğit de olsan toplum içinde,
Onu-bunu dövdüğünü söyleme.
Ağzına sahip ol, dil var içinde,
Kimselere sövdüğünü söyleme.

Arada-sırada bir hızlanırsın,

Kabahat bir kara yılan ,
İzlerine suç mu buldun?
Lâflarıyın çoğu yalan,
Sözlerine suç mu buldun?

Ben anlamam beşi, üçü,