Geciktin sabaha
Geceye sarılmışsın sıkıca
İyiden iyiye alıştın gecikmelere
Seni bekleyen bir ormanda ağaçlar küstü önce
Sonra patika yollar
Sonbaharın özlemini anımsatan bekleyiş küstü
Sözün başladığı yerdeyiz
Muhabbetin içinden yeni bir yolculuğa çıkıyoruz
Geceden sabahı karşılamaya
Bu sefer aydınlık günlerin hasreti yakıyor bedeni
Bitmek üzere ne varsa dünden kalan
Azıcık sevdalanmak yetmiyor yarınlara
Ne zor şeymiş
Hayatın içinden çıkabilmek
Çıkabilmek
Uçsuz bucaksız gökyüzüne
Masmavi denizin rengini taşımak ne zor şey
Kimin haddine
Ayrı düşmek değil de
Ayrı ayrı
Sevmenin değerini bilmek ne güzel
Sevilmeyi özlemek sonradan
Ne güzel
Şimdi sen Safiye'yi seviyorsun da
"Şair düşünceli bir çocuk gibiydi gece
ve uyuyamadı ay kırık pencerede..." Bülent Öntaş
İsyandır şiir
uğrasa çıkmaz sokağa bir garip yolcu
kapkara hecedir şiir beton duvara, ulaşır sesi semaya
üç satırlık mısrada çözülür hayat
kederin mi var?
şaire sor
Başladı şiirini yazmaya
İlham aldı yine bir yerden
Ve başladı yazmaya
Kalemini bir sağa bir sola sürükledi durdu
Sola yanaştığında yeniden başlıyordu coşkusu
Şairler erken üşür
Penceler kapalı
Kapılar sürgülüyken
Herkesten önce
Şairler üşür yüreğinden
Sevdadan üşür
Sallanmışım
bir ömür tutuvermiş elimden dünya
uçsuz bucaksız
bulutlar dönüvermiş üzerimde
zinciri kopsa
ince yerinden hayatın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!