Bülent Öntaş Şiirleri - Şair Bülent Öntaş

Ne zor şeymiş
Hayatın içinden çıkabilmek
Çıkabilmek
Uçsuz bucaksız gökyüzüne
Masmavi denizin rengini taşımak ne zor şey
Kimin haddine

Ayrı düşmek değil de
Ayrı ayrı
Sevmenin değerini bilmek ne güzel
Sevilmeyi özlemek sonradan
Ne güzel
Şimdi sen Safiye'yi seviyorsun da

"Şair düşünceli bir çocuk gibiydi gece
ve uyuyamadı ay kırık pencerede..." Bülent Öntaş

İsyandır şiir
uğrasa çıkmaz sokağa bir garip yolcu
kapkara hecedir şiir beton duvara, ulaşır sesi semaya
üç satırlık mısrada çözülür hayat
kederin mi var?
şaire sor

Başladı şiirini yazmaya
İlham aldı yine bir yerden
Ve başladı yazmaya

Kalemini bir sağa bir sola sürükledi durdu
Sola yanaştığında yeniden başlıyordu coşkusu

Şairler erken üşür
Penceler kapalı
Kapılar sürgülüyken
Herkesten önce
Şairler üşür yüreğinden
Sevdadan üşür

Sallanmışım
bir ömür tutuvermiş elimden dünya
uçsuz bucaksız
bulutlar dönüvermiş üzerimde
zinciri kopsa
ince yerinden hayatın

Ey hayat!
Sana ben çıktım
Ağrıyordu sırtım, gözlerim çapak çapaktı bu sabah
güneş küşmüştü, dolunaydı gece
çok da hüzünlü olmadığım anda sevmeye acıktım...
otuzuncu kez dinlediğimiz şarkılar arasında

Dün gece
Sana dair bir şeyler yazamadım
Yorgunluktan gözlerim kapandı
Kör oldum
Ellerim titrekti
Ellerin uzak

Gitme
Daha çok şeyler yazacağım buraya
Sana dair ne güzel anılar biriktirmişim kendi kendime
Ne çok söylenecek sözler varmış senden sonraya
Ben söylenmeyi unuttum sevgili
Uzunca bir zaman önce