Sensiz yaşam
Ayaz bir gecede
Dolaştığım yollar kadar sessiz
Esen rüzgar kadar sert
Yağan kar kadar soğuk bir şey
Eve ulaştığımda
Küçük, minik bir serçe
İlk bakışta çaresiz görünse de
Ulaşamadığım gökyüzüne
Varmakta yok üstüne
Ben dışarıyı özledim
O girmek için çırpınıyor içeriye
Ey içimde çoğalan hüzün
senden kaçarken
bir gece vaktine tutulmuş gibi yakalandım mısralara
sen gözümün nuru, çiçeği burnundayken kaybolan ümidim
ne dersin
güneş doğar mı kurak benize...
Yolunu şaşırmış ciğerparem; ah benim...
nasıl da akıyor boşa vakitler
tez iyileşirdi eski/eskiden yaralarımız; ah kardeşçe...
sevdanın üzerine kül basardık
kor ateşten
zifiri karanlıkta yanardı ıssız geceler; ah canım...
Giderken
son sözünü söyleyenler var
önceden
delikanlı gibi
sevdalara düşmeden önce
lafını esirgemeyenler
Sessizliğin bir sebebi var
Haykırmak isterken içten içe isyan etmenin
İçsel yolculuklar yapar insan
Bir sebebi var sebepsiz gitmelerin
Severken
Sessizce gönülden gönüle göçer insan
Tik tak tik tak
Tak tuk tak tuk
Çata pata çata pata
Gürültü var her ortamda
Bir oraya bir buraya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!