Bülent Baysal Şiirleri - Şair Bülent Baysal

☆☆BİLİNMEZ VARDAYIM☆☆

Konuşsam kabahat, sussam kabahat
Varla yok arası, garip haldeyim
Karanlıklar çökmüş dipsiz sefahat
Savruldum, bilinmez bir diyardayım

BEN DE KALAN BUSELERİN DE

Hasret saklı durur hala namelerinde
Nisan yağmur döker kirpik secdelerinde
Gönül mabedinin firkat hanelerinde
Sevdim seni ben de kalan buselerin de

BENDE KALAN BUSELERİNDE

Hasret saklı durur hala namelerinde
Nisan yağmur döker kirpik secdelerinde
Gönül mabedinin firkat hanelerinde
Seni sevdin bende kalan buselerinde

BENDE MEVSİM SONBAHAR

Bakıpta gözlerini, kaçırma gözlerimden
Sevgi dolu yüregim, gücenme sözlerimden
Gün yeniden doğuyor, ışıgı közlerimden
Son yaprakta düştü bak, bende mevsim sonbahar

* BEN GİBİ SEYRET *

Püryan yüregimin, izzet-i şahı
Mest-i büryan gönlümün, mihri mahı
Gel; Ey seyran bağların, dil lal ahı
Gel, zülf-i deryayı, ben gibi seyret

☆☆BEN KİMİM?☆☆

Masal adasında bir varmış, bir yokmuş
Dertler içerimde, sen içerisinden geçerken
Gözleriyle gülen kadın, söyle neydi senin adın?
Senli düşlere uyuyup, sensiz kabuslara uyanırken

BERDUŞ DÜŞLER

Beni bana anlatman için, önce ben de ben olmalısın.
Henüz sen sen de sen olamamışken...

Şafagın değerini bilmek için, gecenin karanlıgında;

☆☆BEŞİNCİ MEVSİM☆☆

Bir şarkı çalar, yıldızlar kıskanır
Salkım söğütün dalları meltemine dolanır
Uçan kuşlar başımıza toplanır
Deryalar o gözlere saklanır

Sözün bittiği zamana, mıh çakar gözlerim
Boğaz dokuz boğumdur, çıkmaz olur sözlerim
Patlayan volkandır yürek, acımı közlerim
Uyuma kalk oğul, belki utanır zemheri

Dipsiz karanlık çöker, vurgundur tipi ayaz

☆☆ZAMANA KALDIK☆☆

Geceler çok hain, geceler düşman
Puşt zulasında yitip gitmiş zaman
İçimiz zemheri bahar bin pişman
Dudaklar mühürlü zamana kaldık