Bülent Baysal Şiirleri - Şair Bülent Baysal

** VİRANA DÖNDÜN **

Yetti artık yeter, el iman insaf
Göl elden gidiyor nedir bu hesap
El ele verelim artık, te bir saf
Safları benamaz zamana döndün

☆☆YAKAMOZ☆☆

Av kim? Avcı kim?
Han nerede? Hancı kim?
Bir yarısı eksik yüregin,
taş duvarlarda yankılanan sesi

Bir aya meftunum, bir güneşe, bir sana
Narında yanan mecnuna dönüp baksana
Ey suz-i dil, nev baharım, gül-i ayinim
Yakıyorsun, bir de aşkı narda yansana
Şu yarama merhem olup, gelip sarsana

Neyine güvenim be yalan dünya
Bu diyara gelen konup göçtü ya
Kimi alim, kimi zalimdi güya
Şan ile şöhreti koyup göçtü ya

Kim hakka meyilli, kimisi şaki

YALAN DÜNYA ALACAĞIM VAR

Gönül kuşum var git şu bizim ele
Gör bak kara kış neylemiş güle
Seyreyle hasretlik düşmüş mü dile
Gurbet akşamına çöken yarayım

YANINDA TEK NEFES

Yaşandı da bitti dersem inanma
Her yaşanmışlığın bir izi vardır
Kapanan yaralar acıtmaz sanma
Sığmazsın cihana dünyalar dardır

YÂR BANA BANA

Uzak diyarlardan bir ses bir nefes
Sal bana sal bana yâr bana bana
Namelerde kalmış bir tatlı heves
Bir selam sal bana yâr bana bana

Yazık oldu, yazık ettik şu ömre
Bir garip zamanda, kaybolup yittik
Takıldık bi-vefa, zalim peşine
Her gün biraz daha eriyip bittik

Umutlar tükendi, yarınlar ırak

**YAZIKTIR**

Soylu bir sevdaya yolu sorulmaz
Savur gitsin külü deme yazıktır
Zemheri geçmeden yara sarılmaz
Alaca akşama güne yazıktır

** YILDIZ **

Hayatlar mülteci, ömre zay düşer
Akşam iner dingin suya ay düşer
Yürege vaveyla, dile hay düşer
Geceme uzaktan göz kırpar yıldız