Bülent Baysal Şiirleri - Şair Bülent Baysal

yollar uzun, yolcu yorgun...
bu yorgun yürek,
ufkuna nasıl yelken açacak günün
hiç yolların aşındığını gören var mı,

Sabrın deryasında kıyıya vurduk
Tükendi nefesler, umman kalmadı
Kendi kendimizi beyhude yorduk
Söylenecek sözde, güman kalmadı

Kalmadı tükettik az ile çoku

YÂR BANA BANA

Uzak diyarlardan bir ses bir nefes
Sal bana sal bana yâr bana bana
Namelerde kalmış bir tatlı heves
Bir selam sal bana yâr bana bana

Yazık oldu, yazık ettik şu ömre
Bir garip zamanda, kaybolup yittik
Takıldık bi-vefa, zalim peşine
Her gün biraz daha eriyip bittik

Umutlar tükendi, yarınlar ırak

**YAZIKTIR**

Soylu bir sevdaya yolu sorulmaz
Savur gitsin külü deme yazıktır
Zemheri geçmeden yara sarılmaz
Alaca akşama güne yazıktır

** YILDIZ **

Hayatlar mülteci, ömre zay düşer
Akşam iner dingin suya ay düşer
Yürege vaveyla, dile hay düşer
Geceme uzaktan göz kırpar yıldız

** YİNE BEN **

Yokluğun düşmüş cümle cihana
Kurttum gönlü döndüm virana

** YORULDUM **

Çok uzun yıllar oldu, hadi gel aşkı tazele
Al şu canımı kurbandır, ahu gözlü güzele
Aşkına meftun say, say da bas üstüme gezele
Hasret alev ben pervane, döne döne yoruldum

YÜREGİNİ YÜREGİME YASLA

Ağırdır sevmelerim, buna geceler şahit
Böyle aşklar yalanmış, öyle buyurmuş Zahit
Narı çenberinde aşk, ferman eylemiş Cahit
Geçerim ben şu candan, geçemem senden asla

****YABANCI****


Yadeller almış da huyun değişmiş
Vefadan bihaber dilin yabancı
Kesmedim dediğin selamın gelmez