Bülent Baysal Şiirleri - Şair Bülent Baysal

** ŞİMDİ **

Her şey gösteriş, her şey riya
Yüzde nur yok, arama ziya
Adı batsın hacıymış güya
Suya süt katar satar şimdi

İlmi rayihası gam, bülbüle demdir erenler
Kainatın şulesinden, varıp aşkı görenler
İki kapı, boşmuş şu han, hani konup göçenler
Özün sırrı insan, mihmanı canda bilenler.

Bülent BAYSAL

*SIR EYLE MEVLAM*

Ben sana geç kaldım, sen bana erken
Hiç yalan değildim çok sevdim derken
Yandım ardın sıra koyup giderken
Sus düşer dilime, yürekte sevdam

**SORMAYIN ARTIK**

Sözleri çok yorduk, bırak artık suskun kalsın
Uzayıp giden gece koy beni benden çalsın
Ay yağmuru yakamoz, kurşun gibi can alsın
Yusuf gibi kuyulardayım, sormayın artık

SORMAZ MIYIM

Uzun geceler geldiğinde
dünya ölüler krallığının olur
kızıl kalelerin iç duvarlarında
kara oyunlardır, gölgelenen

** Söyle Değdi mi? **

Geçip gitti yıllar, son demi kaldı
Kuruyan pınarın hep nemi kaldı
Sevdanın közünde bir cemi kaldı
Uğruna yandığım, söyle değdi mi?

SÖZÜMÜZ VARDIR

Cendere köprüsüne düştü yolumuz
Semahtaki serçeden feyzimiz vardır
Yol yürümekle bitmez, yorgun günümüz
Harami şu düzenden kaygımız vardır

İblis ile pazarlığa konmuşlar
Zehiride bal eyleyip sunmuşlar
Sanırsın ki ak pak nurda yunmuşlar
Be hey arsız nerde o vicdanınız

Beşe alıp stoklara düzersin

** GÖZLERİM BENİ ELE VERİYOR **


Yıllar sonra senle köşe başında
Bir tesadüf müydü karşılaşmamız
Kapanan yaramın kanayışında

** SÜR/GÜNE **

Her gecemi sende sabahladığım ey yar
Hasretinle efkarımı demlediğim yar
Külümü rüzğarlarına savurduğum yar
Dipsiz kuyulardan hasreti al SÜR/GÜNE