Bülent Baysal Şiirleri - Şair Bülent Baysal

**KÖR GECEDEN**

Ne çok acı, ne çok ölüm düşer geceye
ne çok ayrılık
dünya pıtrak dikenli bir anız tarlası
ne ara karardı yürekler

Onca çekilenler az gelmiş gibi
Üstüne sitemin nazın öldürür
Göçmen kuşlar gitmiş, kış gelmiş gibi
Zemheri dilinden sözün öldürür.

Neleri düşlerken ne güne kaldık

Küllerimden Doğdum

Ne siyahtı, ne yeşil, mavisine ben daldım
Denizleri gökleri bir an gözlerde sandım
Titredi mumda alev, ateşinde ben yandım
Yandıkça sevdi gönül, küllerimden doğdum ben.

KÜNYELERE SABIR YAZMIŞIZ

Topraga yağan kar, yol vermez, düşe çıka yürümüşüz
Tırmaklarımızla kazımışız, soguk odaların buz tutmuş camlarını
Baharları düşlemişiz, başağa yürürken su
Gecelere çökerken sis, künyelere sabır yazmışız

Kar beyazdı mevsim

Hadi var içini gönlünce, gönül rengince sen beze
İster umut yükle,
biraz bahar
İster kuş kanadı selam yükle

☆☆KUŞLAR VEFASIZ☆☆

Mevsim döndü, kuşlar vefasız
Eylül sendin, sensiz sefasız
Gurbet zından, geçmez cefasız
Çek dedin de, ben çekmedim mi

*** KUTSALINA SAHİP ÇIK ***

Gör artık şu Kudüs'den mazlum sesler yükselir
Dünya tıkar kulağı, bari sen duy Müslüman!
Volkandır esen rüzgar, virane haller hüsran
Ulaşır arşa zulüm, seni bulur Müslüman!

KUYTU KARANLIK

Hırsın hırkasını giymiş zaman
hayel nedir hakikat nedir
zamanın neresinde durur akrep ve yelkovan
neresinden seslenir

LA MEKAN AKŞAMLAR

Maskesini takmamış bir yerindeydik zamanın
Köşe başı beklemelerim sanaydı
Verandada manolyalar sen kokardın
Pikaba konan plaklarda sen çalardın

*** LE CAN ***

Le can
Sen mi benden gidiyordun
Ben mi senden
Göz yaşlarıma düşüyordu özlem