Bülent Baysal Şiirleri - Şair Bülent Baysal

Hele gönül bu çektiğin az sana
Kış görmedin daha şimdi yaz sana
Hazan vursun bağda gülün kurusun
Gör o zaman ağustoslar kış sana

Taze fidan iken kırılır kolun

GÜL BAHÇESİ

O gamze ki, gül bahçesi
Sevda dilin tek hecesi
Bülbülün suskun gecesi
Özü bahar aşk olunca

Aşkımın incir çiçeği
Kalbe konan kelebeği
Şu bülbülün seveceği
Dalında güldün sevgili

Gece aydın, mehtabım sen

Gün acıya,
acı grinin hükmüne esir zamanların karasına bulanmış,
yorgun yüreklerin göz yaşlarıdır yağmurlar.

Bülent Baysal

GÜN BİTERKEN

Söyle mutlu musun sen oralarda
Gönül mabedimi yıktın giderken
Üç pula sattın ya aşk pazarında
Bil ki depreşir sızım gün biterken

GÜNLER ZULÜMDÜR BANA

Esen sam yelinin, yükü ağırdır bana
Yalanmış sözlerin, eziyettir bu cana
Anlatmak imkansız, bil ki değmezmiş sana
Düşler alev, ateş, günler ölümdür bana

GURBET AKŞAMLARI

Gurbet akşamları yakar
Hasretin meşalesini
Yağar da anılar besler
Hüzünler şelalesini

Gurbet akşamları yakar
Hasretin meşalesini
Yağıpda anılar besler
Hüzünler şelalesini

Titrek içten nefesini

HASRET DOKUYORSUN

Ey hasretini içime közlediğim yar
Estin yine göz bebeğimde tütüyorsun
Geçti sanma, kara bir sevdanın izi var
Kaşla göz arasında, kayıp yitiyorsun

HASRET GAM DOLUYUM

Şikayet değil bu sadece nazım
Yine depreşti sol yanımda sızım
Gamzadeyim, geçti gamın da yazım
Ahu zara düştüm, sensiz yerdeyim