Bülent Baysal Şiirleri - Şair Bülent Baysal

*DAGA PUS ÇÖKTÜ*

Neler ettin ey can, vurdun ciğerden
Coşar gâm kervanım, göçer bu elden
Kırdın kol kanadı, ehli dillerden
Günü bulut çaldı, dağa pus çöktü

DEĞME BENİM YARAMA

Zalim felek, nedir benimle derdin
Daha emeklerken, onca yük verdin
Dertleri dağ edip, önüme serdin
***Var git artık, var git, beni sınama

*** DELİ VAR ***

- Dedi gardaş hardan gelirsen, haradır yolun
Postu sermişsen, yok mudur çulun

- Dedim bacı posta şükür, ne gezer çulum

* DEMDE PERVANE *

Ey güzel; Kim dedi sana cenneti gözünde topla
Gündüz güneşi, gecemde ay'ı, mehtabımı içinde sakla
Hele gel, sen seni, gariban gönlümde yokla
Neylesin tenini, gönül demine düşmüş pervane

Bir güvercin konsun, gönül dağıma
Tünemesin baykuş, viran bağıma
Uğramadım geçtim, gençlik çağıma
*** Konuş dertli sazım, kurban olayım
*** Bunca derde derman nerden bulayım

**DİLE SUS DÜŞER **

Yaşandı da bitti dersem inanma
Her yaşanmışlığın bir izi vardır
Kapansada yara acıtmaz sanma
Sığmazsın cihana dünyalar dardır.

DİYAR DİYAR SAVURUR

Esme rüzgar esme bugün bağıma
Koyda güneş vursun karlı dağıma
Kor alevler düşer ki sol yanıma
O alevler beni bende kavurur

Dökülüyoruz be anam babam, dökülüyoruz
Her nereye el atsak
Neyi tutmaya kalksak,
Yatkın mal gibi, elimizde kalıyor
Lime lime, parça pinçik dökülüyoruz

DÖN DÖNE BİLİRSEN

Yetti dünya, korkar olduk karandan
Her şafagında, bezdik yarandan
Medet umduk, derde dertler sarandan
Gölgeler uzun dön, döne bilirsen

Sancılar gelir, vurgun yemiş gibi sancılar
Söz birlik etmişler, ard arda hep bir ağızdan
Ağrır her yanım ağrır, en çok da sırtım
Dost bildiğim, paslı hançer acılarım
Çekmez artık, dizlerimin bağı çözülür
Gün be gün eksilir gözlerimin feri, süzülür