Bülent Baysal Şiirleri - Şair Bülent Baysal

DÖN DÖNE BİLİRSEN

Yetti dünya, korkar olduk karandan
Her şafagında, bezdik yarandan
Medet umduk, derde dertler sarandan
Gölgeler uzun dön, döne bilirsen

Bir güvercin konsun, gönül dağıma
Tünemesin baykuş, viran bağıma
Uğramadım geçtim, gençlik çağıma
*** Konuş dertli sazım, kurban olayım
*** Bunca derde derman nerden bulayım

☆☆Çırpınır Deniz☆☆

Sagım ateş, solum alev
gök bakır, yer demir
bu ne zalim bir devir
Sus!...

DEĞME BENİM YARAMA

Zalim felek, nedir benimle derdin
Daha emeklerken, onca yük verdin
Dertleri dağ edip, önüme serdin
***Var git artık, var git, beni sınama

*** DELİ VAR ***

- Dedi gardaş hardan gelirsen, haradır yolun
Postu sermişsen, yok mudur çulun

- Dedim bacı posta şükür, ne gezer çulum

* DEMDE PERVANE *

Ey güzel; Kim dedi sana cenneti gözünde topla
Gündüz güneşi, gecemde ay'ı, mehtabımı içinde sakla
Hele gel, sen seni, gariban gönlümde yokla
Neylesin tenini, gönül demine düşmüş pervane

**ADIN BATSIN**

Yarin kapısında sanki eşiktim
Kime can dediysem zıkkım işittim
Ulan dünyamı bir çeşit benmi çeşitim
Meğer adın yoklukmuş, adın batsın

Eşkıya hükümdar olmuş şu çağa
Baykuşlar tünemiş şimdi bu bağa
Cehalet hükmeder kutlu otağa
Ağlanacak hale, güleriz halen!

Hile, hurda, dolap yaşanır oldu

Ağlanacak Hale, Güleriz Hâlen

Eşkıya hükümdar olmuş şu çağa
Baykuşlar tünemiş şimdi bu bağa
Cehalet hükmeder kutlu otağa
Ağlanacak hale, güleriz halen!

AH BE YÜREĞİM SÖYLE ****NEVŞAHNAME***- 2

Ah be yüreğim söyle, gözlerin uslu dursun
Ne baharlar tükensin, ne menekşeler solsun
Maşuku bülbül eden, küllerinde son korsun
Madem gitme vaktidir, ne arasın ne sorsun.