Bülent Baysal Şiirleri - Şair Bülent Baysal

ÖZLEM DEMLEDİM

En güzel yıllara özlem demledim
Aşkın büyüsünde yandım sinmedim
İçim kan ağladı taştım dinmedim
Sende sensiz nefessiz öyle kaldım ki

☆☆SABRI ÖĞRETTİN YA☆☆

Pervane olmuşum, ateşten güle
Mihnet eylemedim sevdama bile
Kedere sürgünüm, gurbetim çile
Sabrı öğrettin ya, şükürler olsun

**SANDIM**

Eylül müydüm yaprak döktüm
Canımı canımdan söktüm
Revamı sarardım çöktüm
O yeşil gözlere kandım

☆☆ŞARAP MEVSİMİ KOKUSU☆☆

Hüznün baş kenti eylül
Şehir toz duman ve ıssız
Yola çökmüş hasret ve sis
Her yaprak dökümü, farzet gazel biziz

İnsanlık ne ara yolunu şaştı
Varıp gitti bunca puşta bulaştı
Bir uçtan bir uca dünyalar aştı
Kalmadı neşesi, bulsan şaşarım

Zamanı ararsın zaman içinde

Şaşarım - 2

İnsanlık ne ara yolunu şaştı
Varıp gitti bunca puşta bulaştı
Bir uçtan bir uca dünyalar aştı
Kalmadı neşesi, bulsan şaşarım

*** ŞAŞARIM ***

Seversin sevmeye bir vefasızı
Derdine bir çare bulsan şaşarım
El bağına rahmet o hayırsızı
Güz yangınlarında görsen şaşarım

☆☆SAVAŞ/BARIŞ☆☆

Nice sevdaların külünde yangın
neylesin bunca talana bandajın sargın
aşk bana, ben doğduğuma pişmanım

** ŞAVKI MAHIN **

Süzülürken ay geceye
Mihraba mahın düştü
Her dem bendesin ama
O anılar masalsı düştü

** ŞEB-İ YELDA **

Ervah-ı ezelden sevda külüdür cirmü narımız
Nara revan pervanedir şu makber-i düçarımız
O ahengin cümbüşüdür, hazan-ı lalezarımız
Nev bahardır o gülüşü, gülşeni gülüzarımız