Böyleymiş Anam Şiiri - Zeyno Garagız

Gün doğmadan düştüm ıssız yollara,
Umutları astım kuru dallara,
Dünyanın yükünü sardım kollara,
Benim de kaderim böyleymiş anam.

Çöp taşıdım kuşlar gibi yuvaya,
Çalıştım getirdim koydum tavaya,
Bütün emeklerim gitti havaya,
Benim de kaderim, böyleymiş anam.

Bir lokmaya talip oldum zorbada,
Gözüm kaldı bir tascsıcak çorbada,
Kırık dökük hayallerim torbada,
Benim de kaderim böyleymiş anam.

Ne baharım oldu ne de bir yazım,
Sessiz bir çığlığa döndü avazım,
Karaya boyandı, alım beyazım,
Benim de kaderim böyleymiş anam.

Bir sevdaya düştüm o da yalanmış,
İnanmıştım ama sonu talanmış,
Güvendiğim herkes birer yılanmış,
Benim de kaderim böyleymiş anam.

Kapanlar kurulmuş dört bir yönüme,
Dönmek istemezdim acı dünüme,
Felek yine dertler yığdı önüme,
Benim de kaderim böyleymiş anam.

Zeyno Garagız kalemi🖊
Zeynep Senem