Bozulmuş Şiiri - Zeyno Garagız

Mazlumun ahıyla, titrerdi dağlar,
Artık sağır olmuş, işitmez sağlar,
Zalime methiye, düzüyor çağlar,
Sanki adaletin, gözü bozulmuş.

Hak diye bağırıp, hak yiyen olduk,
Menfaât yok ise, yok diyen olduk,
Kara vicdanlara, pak diyen olduk,
İnsanın insana, sözü bozulmuş.

Bir vakit nasihat, inci sayılır,
Söz ehli mecliste, başa koyulur,
Şimdi boş laflara, alkış yayılır,
Hikmet'in dildeki, özü bozulmuş.

İlim pazarlıkta, üç pula düştü,
Cahil baş köşeye, kurulup şişti,
Arif'lerin aşı, kin ile pişti,
İrfanın mecliste, yüzü bozulmuş.

Doğruyu söyleyen, taşlanır şimdi,
Yalanlar alkışla, haşlanır şimdi,
Şeytan da şak şaktan, hoşlanır şimdi,
Hakikat yolunun, izi bozulmuş.

Kardeş kardeşini, satar üç pula,
Evlat hesap yapar, miras ve mala,
Kan bağı yetmiyor, aynı soy dala,
Aile ocağının, közü bozulmuş.

Komşu komşusuna, duvar kesildi,
Selam sıcaklığı, rafa asıldı,
Bir kap su verecek, yürek kasıldı,
Mahalle ruhunun, gizi bozulmuş.

Hakka gidecek yol, çileli yoldu,
Şeytan her köşede, nöbete daldı,
Nefis ki insana, sinsice güldü,
Garagız, beşerin nazı bozulmuş.

Zeyno Garagız kalemi 🖊
Zeynep Senem