Böyleymiş Şiiri - Kenan Gezici

Umut batıyor umut,
Bak ki doğudan,
Sıyıra sıyıra bir şeyler geçiyor gıcırtılarıyla.
Kollar düşüyor iki yana pek de mutsuz.
Bir şeyler kayboluyor pencerenin ardından.
Ardı arkası kesilmez felaketlerin.
Ukbâda alırız hakkımızı,
Çalınmış suyumuz, toprağımız.
Kıyamet kopar çok yakın.
Süte su katmak sıradan.
Arlanması olmayınca kimsenin,
Utanmak bir dağa mı kaldı.
Hallaç pamuğuna döndü.
Yer gök yarıldı durdu.
Bilmiyorum artık neyin nesi.
Meğerse bekleyişim boşunaymış tümden.
Yağmur yağıyor ama yine de toz toprak.
Ekinler başak vermiyor boyunca.
En günahsızımız çarmıhta.
Ele güne, konuya komşuya.
Hala bakmayın rezil rüsva.
Teni bizden görünenden ne çektik.
Beyaz adam değildik biz.
Suda kavga eder iki balık.
Bozmak bozulmak için gelmiş dünyaya.
Öğüne duruyor kirlimiz.
Anlamam bilmem neyin nesi olan biten.

Kenan GEZİCİ 16/07/2026