Bu Bir Son mu Şiiri - Kenan Gezici

Geceler cıvıltısından zerre eser kalmayan geceler.
Ortalık sus pus ben suspus, çocuk ürkekliği kadar.
Çöktü sis bulutu gibi ağır kasvet ve hüzünlü dakikalar.
Demiştim sana, bunlar paramparça edecekler seni.
Elde edip saflığını bağlayıp, kan emecekler senden.
Bense uzakta diyeceğim, buymuş ölüm demek ki.
Hep eksik oldu huzur, gözleri ekmeğimiz de aşımızda.
Doymak bilmeyen verdikçe alan vampir sürüleri.
Yaşamak bu kadar mı acı, sevdiğince yaşarsın.
Berbat olan ölüm mü sanmam, hiç fark etmedim.
Tipi boran sardı ve ayaz, bin kez dirilip te öldüm.
Başkaca şeyler gelip geçsin, tutamam aklımı.
Yaşamak bir sürgün, hayat neden oluşuyor ki acıdan.
Diyemem uzansın eli durmasın uzakta çabuk gelsin.
Çıkıp giden zannımmış, gelmiyor hiç kimse geri.
Biliyorlar mı ki ne kadar acıdığını kalbimin.
Sürüyor işte kıyamete kadar hasreti ve acı.

Kenan Gezici 25/04/2026