Gün doğmadan düştüm ıssız yollara,
Umutları astım kuru dallara,
Dünyanın yükünü sardım kollara,
Benim de kaderim böyleymiş anam.
Çöp taşıdım kuşlar gibi yuvaya,
Çalıştım getirdim koydum tavaya,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta