Bugün anneler günüymüş,
sesler biraz kısık olsun.
kapılar yavaş kapansın.
çiçekler bile usulca açsın.
Çünkü bazı anneler günü,
fotoğraflarda yaşar artık.
Bazı sarılmalar
yalnızca hatıralarda kalır.
Sokaklarda çiçekler taşınıyordur şimdi.
Sarılmalar oluyordur,
annelerin yüzü gülüyordur.
Ben bugün
iki yokluğun arasında oturuyorum.
Bir yanım anne diye susuyor.
Bir yanım kızım diye ağlıyor.
Gökyüzüne bakınca
ikisinin de yüzü karışıyor bulutlara.
Birinin duası var içimde,
birinin yarım kalan gülüşü.
Herkes annesine koşsun bugün,
sarılabilen sıkı sarılsın.
Bugün anneler günüymüş,
ama benim kapımın önünden
sessiz geçsinler.
Çünkü evimde
anılar uyuyor.
Bir fincan çay gibi soğumadı acım,
yıllar geçti belki
ama eksiklik geçmedi.
Ben ise iki yıldızını kaybetmiş bir gökyüzü gibiyim.
karanlığım fazla,
ışığım eksik.
İnsan bazen
iki mezarın arasında büyüyormuş meğer.
Birini özlerken
ötekine ağlıyormuş.
Kalp dediğin şey
et değilmiş sadece.
Biraz mezar taşı,
biraz yarım kalmış sesmiş.
Bugün anneler günüymüş,
Bir fotoğrafın içine düşüp kalınıyormuş meğer.
Bir sesin geri dönmeyeceğini bilmek,
yavaş yavaş donan bir kış gibi çöküyormuş kalbe.
Ama ben biliyorum hissediyorum.
sevgi ölmez.
Bir annenin eli
toprağın altında bile dua eder.
Bir evladın sesi
rüzgâr olup geri döner.
Zeyno Garagız kalemi 🖊
Zeynep Senem
Kayıt Tarihi : 10.05.2026 14:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (1)