Bizden Geriye Şiiri - Karizma Şair

Karizma Şair
15

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Bizden Geriye


ERKEK

Ben seni unutmadım,
sadece adını anmamayı öğrendim.
Çünkü bazı isimler vardır,
insanın diline değil,
yarasına yakışır.

Sen gittin…
Ben ardından bakmadım.
Gurur dedim buna,
ama geceleri biliyordu kalbim;
ben seni uğurlamadım,
kendimden bir parçayı kaybettim.

KADIN

Ben de kolay gitmedim.
Arkamı dönüp yürüdüğüm her adımda
bir yanım sende kaldı.
Ama bazen sevmek yetmiyor,
insan sevdiğinin yanında değil,
kendi savaşının içinde kayboluyor.

Sana “kal” diyemedim.
Belki de en büyük hatam buydu.
Çünkü kalırsan
bir gün beni sevmekten vazgeçersin diye korktum.

ERKEK

Biz birbirimizi kaybetmedik,
biz birbirimize yetişemedik.
Aynı gökyüzünün altında
iki ayrı geceye yenildik.

Sen bende yarım kaldın,
ben sende eksik…
Ne sen suçlusun,
ne ben masum.
Biz sadece
yanlış zamanda sevdik.

KADIN

Ben seni her kalabalıkta aradım.
Biri güldü,
sen sandım.

Biri “iyi misin?” dedi,
sesinde seni duydum.

Ama hiçbir yüz sen değildi.
Hiçbir ses senin kadar
içime dokunmadı.

Belki de bu yüzden
senden sonra kimseye
tam anlamıyla sarılamadım.

ERKEK

Ben senden hiç gitmedim ki…
Sen sadece kapıyı kapattın.

Ben o kapının önünde
kaç mevsim bekledim, bilmiyorum.

Sonra yağmur yağdı,
sokaklar seni hatırlattı.

Bir şarkı çaldı,
sesin sandım.

Bir kadın geçti yanımdan,
saçları sana benzedi diye
kalbim yine sana yenildi.

KADIN

Biz birbirimizi kaybetmedik,
biz birbirimize yetişemedik.
Aynı gökyüzünün altında
iki ayrı geceye yenildik.

Sen bende yarım kaldın,
ben sende eksik…
Ne sen suçlusun,
ne ben masum.
Biz sadece
yanlış zamanda sevdik.

ERKEK

Hatırlıyor musun?
Bir zamanlar “hiç gitme” demiştin.

Ben o cümleye
ömrümü koymuştum.

Meğer bazı sözler
ömürlük sanılıyor,
ama bir gecede bitiyormuş.

Şimdi odamda hâlâ
senden kalan birkaç şey var.

Bir fotoğraf,
bir koku,
bir de kimsenin bilmediği
küçücük bir umut…

Atamadım.

Çünkü insan bazen
eşyalara değil,
içindeki ihtimale kıyamıyor.

KADIN

Ben senin fotoğrafını saklamadım.

Ama telefonumda hâlâ
numaranı silemedim.

Belki ararım diye değil…

Bir gün adını görürsem
“Demek gerçekten yaşanmış.”
diyebilmek için.

Çünkü sen benim
en güzel yanlışım değildin.

Sen benim
doğru insanı
yanlış zamanda sevmemdin.

ERKEK

Biz birbirimizi kaybetmedik,
biz birbirimize yetişemedik.
Bir ömürlük sevgiyi
birkaç yanlış zamana böldük.

Sen benim içimde
yarım kalmış bir şarkısın,
ben senin sustuğun
son cümle…

KADIN

Biliyor musun,
sana hiç kızamadım.

Kızsam geçerdi belki.

Ama ben seni anlamaya çalıştım.

Sen sustun,
ben sustuğunun anlamını aradım.

Sen gittin,
ben nedenini kendimde aradım.

Belki de en büyük hatam buydu;

Senin vazgeçişini
kendi eksikliğim sandım.

ERKEK

Hayır…

Sen eksik değildin.

Ben de değildim.

Sadece ikimiz de
kırık yerlerimizle sevdik birbirimizi.

Ben seni iyileştirebileceğimi sandım.

Sen beni kaybetmekten korktun.

Sonra korkularımız
sevgimizden daha yüksek sesle konuştu.

Ve biz…

Birbirimizi severken
birbirimizden uzaklaştık.

KADIN

Peki ya bir gün
karşılaşırsak?

ERKEK

Bilmiyorum…

Belki gözlerimiz konuşur,
dudaklarımız susar.

KADIN

Sen yine bana
“nasılsın?” der misin?

ERKEK

Derim.

KADIN

Ben de yine
“iyiyim” derim.

ERKEK

İkimiz de yalan söyleriz.

KADIN

Biz birbirimizi kaybetmedik,
biz birbirimize yetişemedik.
Aynı gökyüzünün altında
iki ayrı geceye yenildik.

Sen bende yarım kaldın,
ben sende eksik…
Ne sen suçlusun,
ne ben masum.
Biz sadece
yanlış zamanda sevdik.

ERKEK

Şimdi git…

Bu kez gerçekten git.

Ben seni beklemeyeceğim.

Ama olur da bir gün
yolun benim sokağıma düşerse,

kapım hâlâ aynı kapı olur.

Sadece ben
eski ben olmam.

KADIN

Sen de git…

Beni bekleme.

Çünkü bazı hikâyeler
mutlu sonla bitmiyor.

Bazıları
insanın içinde
sessizce yaşamaya devam ediyor.

Belki yıllar sonra
bir şarkıda karşılaşırız.

Sen başka birinin yanında,
ben başka birinin hayatında…

Ama ikimiz de
aynı yerde susarız.

ERKEK

Ve içimizden
aynı cümle geçer:

“Keşke…”

KADIN

Ama söylemeyiz.

Çünkü bazı “keşke”ler
söylenirse
insanın bütün yaralarını
yeniden açar.

ERKEK

Biz birbirimizi kaybetmedik,
biz birbirimize yetişemedik.

Bir ömürlük sevgiyi
birkaç yanlış zamana böldük.

Sen benim içimde
yarım kalmış bir şarkısın.

Ben senin hayatında
söylenmemiş son cümle…

KADIN

Belki başka bir hayatta
aynı sokakta karşılaşırız.

Sen bana yine bakarsın,
ben sana yine gülerim.

Ve bu kez
ne gurur girer aramıza,
ne korkular,
ne de zaman.

ERKEK

Ama bu hayatta…

KADIN

Bizden geriye…

ERKEK

İki suskun insan kaldı.

KADIN

Biri seni hâlâ seviyor…

ERKEK

Biri bunu hâlâ bilmiyor.

KADIN

Ve belki de
en acısı bu…

ERKEK

Aynı hikâyenin
iki ayrı sonuyuz.

KADIN

Ama aynı yaranın
iki ayrı tarafıyız.

Karizma Şair
Kayıt Tarihi : 3.09.2026 21:27:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!