ERKEK
Ben seni unutmadım,
sadece adını anmamayı öğrendim.
Çünkü bazı isimler vardır,
insanın diline değil,
yarasına yakışır.
Sen gittin…
Ben ardından bakmadım.
Gurur dedim buna,
ama geceleri biliyordu kalbim;
ben seni uğurlamadım,
kendimden bir parçayı kaybettim.
KADIN
Ben de kolay gitmedim.
Arkamı dönüp yürüdüğüm her adımda
bir yanım sende kaldı.
Ama bazen sevmek yetmiyor,
insan sevdiğinin yanında değil,
kendi savaşının içinde kayboluyor.
Sana “kal” diyemedim.
Belki de en büyük hatam buydu.
Çünkü kalırsan
bir gün beni sevmekten vazgeçersin diye korktum.
ERKEK
Biz birbirimizi kaybetmedik,
biz birbirimize yetişemedik.
Aynı gökyüzünün altında
iki ayrı geceye yenildik.
Sen bende yarım kaldın,
ben sende eksik…
Ne sen suçlusun,
ne ben masum.
Biz sadece
yanlış zamanda sevdik.
KADIN
Ben seni her kalabalıkta aradım.
Biri güldü,
sen sandım.
Biri “iyi misin?” dedi,
sesinde seni duydum.
Ama hiçbir yüz sen değildi.
Hiçbir ses senin kadar
içime dokunmadı.
Belki de bu yüzden
senden sonra kimseye
tam anlamıyla sarılamadım.
ERKEK
Ben senden hiç gitmedim ki…
Sen sadece kapıyı kapattın.
Ben o kapının önünde
kaç mevsim bekledim, bilmiyorum.
Sonra yağmur yağdı,
sokaklar seni hatırlattı.
Bir şarkı çaldı,
sesin sandım.
Bir kadın geçti yanımdan,
saçları sana benzedi diye
kalbim yine sana yenildi.
KADIN
Biz birbirimizi kaybetmedik,
biz birbirimize yetişemedik.
Aynı gökyüzünün altında
iki ayrı geceye yenildik.
Sen bende yarım kaldın,
ben sende eksik…
Ne sen suçlusun,
ne ben masum.
Biz sadece
yanlış zamanda sevdik.
ERKEK
Hatırlıyor musun?
Bir zamanlar “hiç gitme” demiştin.
Ben o cümleye
ömrümü koymuştum.
Meğer bazı sözler
ömürlük sanılıyor,
ama bir gecede bitiyormuş.
Şimdi odamda hâlâ
senden kalan birkaç şey var.
Bir fotoğraf,
bir koku,
bir de kimsenin bilmediği
küçücük bir umut…
Atamadım.
Çünkü insan bazen
eşyalara değil,
içindeki ihtimale kıyamıyor.
KADIN
Ben senin fotoğrafını saklamadım.
Ama telefonumda hâlâ
numaranı silemedim.
Belki ararım diye değil…
Bir gün adını görürsem
“Demek gerçekten yaşanmış.”
diyebilmek için.
Çünkü sen benim
en güzel yanlışım değildin.
Sen benim
doğru insanı
yanlış zamanda sevmemdin.
ERKEK
Biz birbirimizi kaybetmedik,
biz birbirimize yetişemedik.
Bir ömürlük sevgiyi
birkaç yanlış zamana böldük.
Sen benim içimde
yarım kalmış bir şarkısın,
ben senin sustuğun
son cümle…
KADIN
Biliyor musun,
sana hiç kızamadım.
Kızsam geçerdi belki.
Ama ben seni anlamaya çalıştım.
Sen sustun,
ben sustuğunun anlamını aradım.
Sen gittin,
ben nedenini kendimde aradım.
Belki de en büyük hatam buydu;
Senin vazgeçişini
kendi eksikliğim sandım.
ERKEK
Hayır…
Sen eksik değildin.
Ben de değildim.
Sadece ikimiz de
kırık yerlerimizle sevdik birbirimizi.
Ben seni iyileştirebileceğimi sandım.
Sen beni kaybetmekten korktun.
Sonra korkularımız
sevgimizden daha yüksek sesle konuştu.
Ve biz…
Birbirimizi severken
birbirimizden uzaklaştık.
KADIN
Peki ya bir gün
karşılaşırsak?
ERKEK
Bilmiyorum…
Belki gözlerimiz konuşur,
dudaklarımız susar.
KADIN
Sen yine bana
“nasılsın?” der misin?
ERKEK
Derim.
KADIN
Ben de yine
“iyiyim” derim.
ERKEK
İkimiz de yalan söyleriz.
KADIN
Biz birbirimizi kaybetmedik,
biz birbirimize yetişemedik.
Aynı gökyüzünün altında
iki ayrı geceye yenildik.
Sen bende yarım kaldın,
ben sende eksik…
Ne sen suçlusun,
ne ben masum.
Biz sadece
yanlış zamanda sevdik.
ERKEK
Şimdi git…
Bu kez gerçekten git.
Ben seni beklemeyeceğim.
Ama olur da bir gün
yolun benim sokağıma düşerse,
kapım hâlâ aynı kapı olur.
Sadece ben
eski ben olmam.
KADIN
Sen de git…
Beni bekleme.
Çünkü bazı hikâyeler
mutlu sonla bitmiyor.
Bazıları
insanın içinde
sessizce yaşamaya devam ediyor.
Belki yıllar sonra
bir şarkıda karşılaşırız.
Sen başka birinin yanında,
ben başka birinin hayatında…
Ama ikimiz de
aynı yerde susarız.
ERKEK
Ve içimizden
aynı cümle geçer:
“Keşke…”
KADIN
Ama söylemeyiz.
Çünkü bazı “keşke”ler
söylenirse
insanın bütün yaralarını
yeniden açar.
ERKEK
Biz birbirimizi kaybetmedik,
biz birbirimize yetişemedik.
Bir ömürlük sevgiyi
birkaç yanlış zamana böldük.
Sen benim içimde
yarım kalmış bir şarkısın.
Ben senin hayatında
söylenmemiş son cümle…
KADIN
Belki başka bir hayatta
aynı sokakta karşılaşırız.
Sen bana yine bakarsın,
ben sana yine gülerim.
Ve bu kez
ne gurur girer aramıza,
ne korkular,
ne de zaman.
ERKEK
Ama bu hayatta…
KADIN
Bizden geriye…
ERKEK
İki suskun insan kaldı.
KADIN
Biri seni hâlâ seviyor…
ERKEK
Biri bunu hâlâ bilmiyor.
KADIN
Ve belki de
en acısı bu…
ERKEK
Aynı hikâyenin
iki ayrı sonuyuz.
KADIN
Ama aynı yaranın
iki ayrı tarafıyız.
Kayıt Tarihi : 3.09.2026 21:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!