Bir Düş Kuruyorum Şiiri - Yücel Özkü

BİR DÜŞ KURUYORUM
Bir düş kuruyorum, serin,
Bilmem, hangi dağın eteğinde?
Bir ev, kapısı ardına kadar açık,
Gönüller içinde sevinçle.

Daha yoluna varmadan bile,
Toprak kokusu çağırır insanı,
Bir ağaç gölgesinde usulca
“Dinlen,” der zamanın kendisi.

Haydi çocuklar, koşun,
Kuş seslerine karışsın neşeniz,
Dallar eğilmiş sanki size,
Alın, gülüşlerinizden yiyiniz.

Rüzgâr acele etmez orada,
Söz olur, kulağa değen,
Gökyüzü salıncak kurar
Bulutların ince yerinden.

Akşam iner sessizce,
Yıldızlar göz kırpar uzaktan,
Herkes bir masalın içinde
Sevgiyle çoğalır o yuvadan.

Yücel ÖZKÜ
26 Nisan 2026/15:35