Sana söyleyeceklerim vardı,
ama insan bazı şeyleri
tam zamanında söyleyemiyor.
Bir akşam
karşında otururken
ellerime baktım uzun uzun.
Sanki bütün cümleler
avuçlarımın içinde susuyordu.
Oysa içimde
yollarına gül dökmek isteyen
bir adam vardı.
Bir cümle söylesem
her şey değişecekti belki.
Söylemedim.
Sonra zaman geçti.
İnsan bazı fırsatları
kaçırdığını hemen anlamıyor.
Önce hayatına devam ediyor,
sonra bir gün
hiç beklemediği bir yerde
aynı sessizliğin içine düşüyor.
Şimdi düşünüyorum da,
belki seni değil,
sana söyleyemediğim
o son cümleyi özlüyorum.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 17.08.2026 07:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!