Bir çift gözün kaldı bende

Gece yine sessizce çöktü şehre,
Adını taşıyor rüzgâr bu gece.
Bir sen eksiksin bütün resimde,
Her şey yerinde ama sen nerede?

Bir umut saklıyorum içimde hâlâ,
Belki dönersin diye yarına.

Yokluğuna alışamadım,
Ne yaptıysam unutamadım.
Bir çift gözün kaldı bende,
Ben kendimi sana bıraktım.

Yokluğuna alışamadım,
Kaç mevsim geçti sayamadım.
Bir adım gelsen yeterdi,
Ben sensizliği taşıyamadım.

Sokaklar seninle konuşur gibi,
Her köşe başında izin var sanki.
Yıllar geçse de değişmez bazı şeyler,
Kalbim hâlâ seni bekler gibi.

Bir gün ansızın çıkıp gelsen karşıma,
Hiçbir şey olmamış gibi baksan bana.
Belki o zaman diner içimdeki fırtına,
Belki o zaman dönerim kendime.

Yokluğuna alışamadım,
Seni kalbimden çıkaramadım.
Bir ömür sürse de bu hasret,
Sevmekten vazgeçemedim.