Bilmezdim Ben Şiiri - Yücel Özkü

BİLMEZDİM BEN
Bilmezdim ben gönül diye,
Külü sönmeyen kor varmış.
Bir tek gülüşün değince,
Kışın bağrında bahar varmış.

Bilmezdim bir çift gözün,
Geceye ay ışığı serdiğini.
Bir adını fısıldayınca,
Yüreğim yeniden filizlenir.

Meğer sevda dedikleri,
Kıyısı görünmez denizmiş.
Her dalgada derinleşen,
İçimde büyüyen gelgitmiş.

Ne zaman sensiz kalsam ben,
Gölgem bile sessizleşir.
Rüzgâr adını getirince,
İçimde güller konuşur.

Dön desen bütün yolları,
Bir nefeste aşar gelirim.
Senden sonra bütün yollar,
Işığının izinden varırım.

YÜCEL ÖZKÜ
19 Temmuz 2026/18:12