Bilinmeyen Diyarlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Bilinmeyen diyarlara sefarete gidildi,
Uzakların ufuğunda yeni sırlar derildi,
Yabancıların içinde anlatılmaz merakım,
Kırk günlük soğuk yollarda güç ve takat evrildi.
*
O büyük elçi denilen değerli devlet beyi,
Yüreğinde taşıyordu koca bir meşaleyi,
Uzak bir batı kentinin sarayları içinde,
Asla unutmamış idi o asli meseleyi.
*
Hatırlanan geçitlerde özlem dolu günleri,
Ufukta solan güneşin anlamı ve değeri,
Yüreğin içinde yanan yosun kokulu hasret,
Eline kalemi alıp yazdırdı o eseri.
*
Memleketin uzağında o devlet görevlisi,
Yazıya dönüşecekti kalbindeki sezisi,
Aklının bir köşesinde vardı vatan sevdası,
Çıkıyordu oraların bütün satır dizisi.
*
Yabancılar onu görüp etrafına geldikçe,
O büyük eser sayfası yazılıp çizildikçe,
Merak içinde bekliyor o büyük kalabalık,
Sırları ortaya döktü maneviyat bildikçe.
*
Denizleri aşıyordu kağıttaki her kelam,
Onun esiri olmuştu yazdığı onca selam,
Eline alınan kalem yanıyordu ateşten,
Uzaklardan padişaha sunuluyordu meram.
*
Batının yeni yüzünü görüyordu özenle,
İlişkiler kuruluyor sağlamlaşan düzenle,
Tarihe şahitlik eden dolu dolu bu metin,
Yazgısını çiziyordu o diyarda gezenle.
*
Kıtaların arasında yeni bir çağ açıldı,
Bu görkemli yolculukta mücevherler saçıldı,
Bilinmeyen operalar seyirciye sunuldu,
Yabancıların yüzünde hayranlıklar seçildi.
*
Yıllar geçip gider iken kaldı o sefaretler,
Yüreklerde uyanmıştı eşsiz büyük niyetler,
Bahçelerin arasında yeşeriyor umutlar,
Devletimin tarihine işlendi emanetler.
*
Döndüğünde memlekete bakıyordu bakışlar,
Uzun ince metinlerden akıyordu nakışlar,
Bizi anlatan o yollar unutulmaz bir destan,
Geleceğin ufuğunda doğuyordu alkışlar.