Aydınlık Diyarlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Aydınlık diyarlarda, kaçarken kor şafaktan.
Yetmiyor adımlarım, kurtulamam tuzaktan.
Hasretin acısıyla, inliyorum uzaktan.
Koptum sıcak çöllerden, sürüldüm hür topraktan.
*
Rüzgara fısıldarken, uçsuz bucaksız sesim.
Dağların zirvesinde, yankılandı nefesim.
Sokaklar efsunlanmış, gökyüzünde kafesim.
Bitmeyen arzulardan, şahlandı bak hevesim.
*
Issız kaldırımlarda, narin bedenim yandı.
İçtiğim zehirlere, garip sinem dayandı.
Tılsımlı bakışlardan, bütün cihan boyandı.
Leyla'nın feryadından, bahtım tümden uyandı.