Bilal Özcan Şiirleri - Şair Bilal Özcan

Mail oldum dost yüzüne,
Muhabbet-i dost sözüne,
Gelin gidek yar yerenler,
Ateş düştü can özüme

Bahar gelmiş bülbül susmuş,

Uman-ı gönülden inci, mercan dökülür,
Aşk-ı dil-ara ile yürekler sökülür,
Koç yiğitler mi? gonca güllerde bükülür,
Top zülüfler perçem perçem yüzlere dökülür.

Dil-ara: Gönül süsleyen

Bülbülün feryad u figanı gülden,
Oğul! Kulun zulmü ise kendinden.

Mehmet mehmet! . Biz mehmetiz, mehmet biziz!

Ey İstanbul! Ben ki burçlarına hilâli diktim,
Uğruna civan mert yiğitlerimle kanlar döktüm,
Senin yollarına bin bir renkten çiçekler ektim,
Bre İstanbul! Aç göynün Fatih benim, ben Fatihim.

Ol hasret-i aşkınla yandım yandım da kavruldum,

Nameler bir bir edilsin terennüm,
Hediyedir bir bakış, bir tebessüm,
Üç yüz atmış beş gündür beklenen gün,
Bugün “On Dört Şubat, On Dört Şubat” bugün,
Varsın kurulsun şölen, dernek düğün.

Can-ı yare doğru yollar kıvrım kıvrım kıvrılır gider,
İçin için yanar yürekler, hasretle kavrulur gider,
Bende benimle nazlı yar, diyar diyar savrulur gider,
Can yoluna beden candan, can bedenden ayrılır gider.

Can-ı yare doğru yollar büklüm büklüm bükülür gider,

Olmak varken şu alemde gülpençe,
Hak etmeyene durulur mu elpençe?

Parelendi ciğerlerim ah etmeğe geldim,
Kapına yüz sürüp sabah etmeğe geldim,
Canan canınla canım perdah etmeğe geldim,
Hasret-i aşkınla susuzluktan kavruldum da,
Kase-i gönülden ab-ı yah içmeğe geldim.

Yeşiller yeşil kalmalı
Allar al çiçek açmalı,
Siyahlara inat mavi,
Mavi sevda mavi umut,
Maviler hep mavi,
Mavi mavi kalmalı.