Bilal Özcan Şiirleri - Şair Bilal Özcan

A oğul! Aşk mavinin derinliğinde; yaşamak, yaşatmaktır,
Ezeli sevdayla, Hâk için hakça gönülleri kuşatmaktır

Beyhude geçip gitmiş şah-ı gülden habersiz ömür,
Ne arar durursun divane gönül, gönüldedir gül.

O benzer ne nergis, ne sümbül ne de mor menekşeye,
İktifa etmez gönül gönülde olmayınca o gül.

Hasretim yar! Bezminde sana,
Gülle bezenmiş tende cana,
Şu fani alemde ne çıkar,
Sahip olsam sensiz cihana,
Gönül muhtaç gül-i Sultana.

Güzellikler de güzeli, o güzeller de güzelim gördüm.
O can-ı ten değil,
o canandaki ruh da sevdayı buldum.
Sen ki karanlıkta Zühre yıldızı gibi ufkuma doğdun
Sevgi içinde sevdayı,
sevda içinde ummana daldım.

Asırlardır söylenir türkü, türkü, türkümüz,
Türkü söyler, Türk'ü söyler türkü, türkü, Türk'ümüz

Ey gül! Gülsün gülsün, sen ki gülsün,
Sen gül ki, açılsın güller, gülsün,
Ey gül! Gül yolluna güler dökülsün,
Öz can aşkınla dara çekilsin

Can-ı canan! Can ile cana sarmak isterim,
Ebedi el pençe divan durmak isterim,
Ölüm ne ki ölümüne varmak isterim,
Ebedi el pençe divan durmak isterim.

Tek bir kez olsun gel! Gel desen bana yeter,

Gecenin renginde sevda, sevdanın renginde gece,
Yar okunur elif elif, kara gecede ak hece.

Gel Ey canan! Sana müptela bu can,
Senden gayri istemem olmasın handan,
Ey canan! Sana sesleniyorum candan,
Ölüm kavuşmaksa sana feda olsun bu can.

Gel ey canan! Gel gel ki kavuşalım,

Ateş verdır yanar,
Ateş vardır yakar,
öyle bir ateş ki,
Ateşi, ateş yakar.