Bilal Karaman Şiirleri - Şair Bilal Karaman

Kümbetli sokağın zakkum çiçeği
Zehirli aşkların seninle kalsın
Ayrılığın vakti gelmişte geçmiş
Gayri tüm şarkılar hicranı çalsın

Üşüttüğün tende anılar kadim

Sevdamın şahidi yıldızlar kuşlar
Sarmayınca gönül sal nere gider
Mehtapsız gecede hicranlı yaşlar
Akar damla, damla sel nere gider.

Gözlerin maziye götürür sanki
Boş yere kendini yorma yabancı
Uyuyan gönlümü uyarttın bil ki
Yaralı kalbimi alma yabancı.

Bir çift sözüm sultanım sana
Dostunu unutup ele benzeme
Sevip sevilmeye zaman var iken
Vuslatsızca açan güle benzeme

Suskunsam...
Çaresizsem ve dalgınsam,
Kollarımda hasret
Gözlerimde yollar
Omuzlarımda dosta akan ağır rüzgar.

Oğuz huylum, can ciğerim yarenim
Bugün bizim bayramımız gel hele
Türkmen soylum, boz ok boylum İlbeylim
Bugün bizim bayramımız gel hele

Oba beyim haber salmış gel diye

Kömür karası gözlerin
Eylül esintilerinin
Sessizliğine bürünmüş

Mevsim ötesi uzak şehirde
Hoyrat rüzgarlara

Bir dururken insan meyletmez bine
Aşk düşünce kalbe kavrulur sine
Her ne yapıyorsa kişi kendine
Yakışanı yapar haberin olsun

Kâmili mürşidi bir çıngı yakar

Gün akşama döndü tüttün gözümde
Canım kurban olsun bir selam gönder
Görülmedi böyle bırakıp gitme
Canım kurban olsun bir selam gönder

Her derde razıyım sensiz edemem

Yabancı… Ayaklarıma bak… Ölümü çiğniyorum…
Zaman izimi sürdükçe
Ardıma devriliyor güneşe uzanan dağlar

Buğday kırmızısı gün batımlarının sonrası
Gölgeme üflenen sokak naraları değiştiriyor