UNUTMALI
Bir yerden başlamak lazım
Yeniden kalkmak için, dayanmak için
Bir sabah, bir başka uyanmak lazım
Çokça umut ve yaşam telâşı ile
Bahar gelince, kara kışlar
Gün doğunca katran gece unutulur
Zaman Olur sende unutulursun
Saçlarımdan dokunuşların gider
Gözlerimde izi kalmaz gözlerinin
Esir düşlerle geçti çocukluğum
Umut etmek yasaktı
Sokağa çıkmak yasak
Düşünmek,düşündüğünü söylemek yasak
Benim adım devrim, Yada hasan Hüseyin
Bir karagül gölgesinde umut ekmişsem toprağa
Kekik kokulu gülüşler saklamışsam koynumda
Sabahın leylim saatlerinde, Şarap kızılı şiirler yazmışsam
Ve ustam demişsem sana
Sığınmışsam bir kaç kelam muhabettine
Boynumu bükmüşsem huzurunda
UTANIYORUM ÇOCUK
Hangi mevsime dokunsam, ellerim titriyor
Yorgun bir hazan dökülüyor avuçlarıma
Ve her özlem, bir başka yanıyor içimde
Ben koca şehrin, en kalabalık yanlızı
UYUMAK NE MÜMKÜN
Uyumak ne mümkün,
Gözümü kıptıysam namerdim
Ateşler içinde yanarken memleketim
Halkım azaplar içinde kıvranırken
kar düşmüş şehre, şehir üşüyor
ağaçlar beyaz, çatılar beyaz
yüreğimde ayaz vurgunu sevda
kulağımda bir türkü çığlık çığlığa
içimde temmuz yangınları
Ve sen yoksun
VE YİNE AKŞAM
Ve yine akşam
Birazdan kapanacak kapılar
Sürgüler çekilecek ardı ardına
Varoş bir hasret dem tutar kirpilerimde
GİTMELİ
Bu gece çekip gitmeli
Hiç birşey almadan, iz bırakmadan gitmeli
Ve artık dönmemeli sen kokan bu şehre
Dibine kadar acıya batmış bu aşktan
YANLIZIM
Geçmez olur kahrolası saatler
Rüzgâr dokunur tenime usulca
Yorgun Kirpiklerime ayazlar yağar
Boğulurum akşamın mor tebesümünde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!