Hüner midir yaşamak
Öyle bir köşede durup nefes almak
Sevdayı tatmadan, özlemekten uzak
Gül yüzlü sevgilinin dudağından mahrum
Gözlerine bakmadan, kokusunu almadan
Hüner midir yaşamak, öyle sessiz sedasız
İçimde bir şehir ölüyor anne
Dört yandan kuşatılmış, kurşun yağıyor üstüne
Ölmüş annesinin göğsünü emiyor bir bebek
Kardeşinin yaralı göğsünde, mühür olmuş elleri
Çaresiz, eli kolu başlanmış bir şehir
Kan kusturulmuş bir millet, üstelik dili yasak
Çoluk çocuk aç eşim dostum aç
Yaşıyoruz öyle herşeye muhtaç
Ne kahpe devran soytarı zaman
Başımızda dinsiz diktatörler var
Hapsolduk eve sabah akşam bir
Hıçkırıyor her nefeste
Yüreği sanki kafeste
Ciğeri kısık ateşte
Yanar kadınlar kadınlar
Korkusu var her durakta
Öyle yanlız, öyle çaresizim ki
Yaralıyım üstelik
Çakallar ortasında kalmışım
Toprak emiyor kanımı gözyaşlarımı
Gittiler işte, yavaş yavaş gözden kayboldular
Gözlerim ağıt yakar gidenlerin ardından
Kalemini kırdın Şiirlerimin
Hadım ettin lugatımı
Üremez artık dilimde sözcükler
Satır satır böldün beni
Dağ, taş isyanımı hoşgör
Zira siz kadar katı değilim
KALIRSIN BİR BAŞINA
Bazen tutamazsın ne kadar sevsende
Kayıp gider ellerinden
Ve gece sancıları başlar
Zincirlerini koparmış it gibi sarar tüm benliğini
Kalk ayağa kadın kalk, öyle kolay ölemezsin
Daha yaşayacak o kadar acı var ki
Böyle birden bire ölemezsin sen
Bir kadından doğduğunu unutan baban
Seni satacak kendini bilmez bir ite
Dirhem dirhem çürüyeceksin
Sen kederli bir ananın oğlusun keke
Dizinin ağrısı uyutmaz sabahlara kadar
Ve gözleri yağmur emer akşamları
Ki dudaklarında zamanın bıraktığı bir kuraklık
Yüreğinde ağlayan hasret türküleri
Bakışları uzun bir yol keser, umudu yorulmuştur
Sen bağrıma saplanmış sansar bir bıçak gibi Keskin, ve soğuk
Kaçabilsem senden
Ne bileyim bir dağ yamacı yada koca bir ağaç kovuğu
Hani seni görmeyecek düşünmeyecek
Aklıma bile gelmeyecek bir yer olsada gitsem
Sen bana camii minaresinden yükselen bir sela
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!