KALEMİM
Yüreğimin tercumanı, kalemim
Acılarımı yaz, sancılarımı yaz
Çıplak gecelerde medetsiz kalışımı
Kemiklerime kadar yağmur içişimi
Düş peşine düşmüş, bir çocuk gibiyim
Masallar diyarındayım sanki
Aşk kuşatmış beni, mecnun misali
Mavi gözlü bir güzelin vurgunuyum
Saçları sarı, omuzundan sarkmış beline
KURŞUN YARAMDAN ÖP BENİ
Şimdi akşam, sonra gece
Umutla beklerim sabahın ilk saatlerini
Sakalımdan siliniyor dokunuşların izi
Kekeç bir özlem, dağlar yüreğimi
Masum değiliz
İkimizde kırdık, ikimizde üzüldük
Geceyi yaktık bazen bencilce
Bazen rüsva ettik kendimizi ele güne
Yıldızlara kızdık, denizi taşladık
Koca bir aşkı hiç acımadan harcadık
MAVİYE YAZARIM ŞİİRLERİMİ
Ben maviye yazarım şiirlerimi
Işıldasın menekşenin mor gözleri
Deniz yıkasın yakamozların saçlarını
Aydınlansın diye kondu pencereleri
MELEKLER ÖLÜR MÜ ANNE
Beş yaşındaydım öldüğümde
Adımın ne olduğu farkedermi
Yanlızca beş bahar gördüm o kadar
Ben kırmızı elbise severdim birde pembe
Gökyüzü aynı, yıldızlar ve güneş aynı
Işıklar yabancı, şehir yabancı
Memleket hasreti sızlar çocuksu yanımda
Rüzgarını özledim tozlu yollarını
Penceresine naylon, kapı aralığına bez tıkanmış
Derme çatma gecekondu evlerini özledim
Bir çok koca yürek bir arada
Diyar diyar geziyorlar
Heybelerinde şiirler var, heybelerinde umut
Hiç susmaz yüreklerinin sesi
Bursa yolcusu mısralarımdaki öyküm ailesi
Sana nasıl anlatsam şu halimi
Geceleri farklı görür gözlerim
Sen sadece karanlık görürsün
Bense işkenceler, savunmasız çığlıklar görürüm
Ve ağız dolusu küfürler savrulur ulu orta
ki kulaklar duymaktan utanır
NE OLUR AFFET BENİ
Vallahi bilmezdim çocuk, ne olur affet beni
Toplardım saçlarımı rüzgardan, bahardan
Değmezdim senin körpe yüreğine
Bilsem kanatırmıydım seni böyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!