SEVDİM SENİ
Ben seni çok sevdim
Tertemiz, duru, saf
Argodan küfürden uzak
Daha kirlenmemiş hislerle sevdim
Bir özgülük türküsüdür seni sevmek
Olağanca dürüst o kadar delikanlıdır
Deli bir kavganın başlangıcıdır bazen
Korkmadan yürüyen yaralı bir ıslıktır
Gece yarısı belimde bekçinin cop izidir
Uykularımda gezinen yorgun bir eşkiyadır
Yapma
Sen aşık olamazsın
Sen köyün delisisin
Ne baharın var ne kışın
Yaprağın neden döküldüğünü bilmezsin
Ağlarsın salya sümük, niye ağladığını bilmezsin
Düştüm senin yollarına
Dağlar şahit feryadıma
Şu benim gönül bağıma
Baykuş kondu sen nerdesin
Gündüzüm kör gecem zindan
Güneşi çalınmış sanki bu şehrin
Dizginsiz geceye mahkum olmuş
Peşpeşe kaç vurgun yedi, kaç veda gördü
Takvim Yapraklarına sığmaz acısı
Şimdi sokaklar sönmüş umutla dolu
Işıkları bir bir söndü
SEN NESİN
Şöyle bir yüzüne bak meymenet varmı
Seni insan yerine bir koyan varmı
Sana hayvan desem hayvan inkara gelir
Kenefe yapışmış sinek gibisin
Şimdi yoksun
Akşamlar daha ağır olacak ve daha gaddar
Sabahlar kurşuna dizilecek
Mavisini yitirecek gökyüzü
Şarkılar anlamsız anlamsız çalacak
Deniz de dalgalar Hırçınlaşacak
Serserim, asi şiirim
Hangi diyarda,
hangi güllere renk oldun
Hangi boz kırların poyrazlarına açtın saçlarını
Hangi saçlarda dolanır, mubarek ellerin
Bir eski zaman da kalmış sevda
Yırtık entarisi ve yalın ayağıyla
O zamanlar geceler daha karanlıktı
Bir gaz lambası koca bir odayı aydınlatırdı
Çünkü kalpler aydın muhabbetler tatlıydı
Bir kerecik görebilmek için gece yarılarını beklerdi aşıklar
Yarım kalan şiirimin, sevda gülüşlü kızı
Gelde
saçlarının dokunuşunda öldüreyim yalnızlığımı
Yusufun atıldığı kuyu timsali, gamzelerinden öpeyim.
Gel sevindir
Aşkını mabet sayan divane gönlümü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!