Bekir Özcan Şiirleri - Şair Bekir Özcan

Bütün şefkatini toplar
Yeşil gözleriyle bakar
Simaya bakar bakmaz
İsteği hemen anlar
Daha hiçbir şey söylemeden
Anında kalkar hemen yapar

Özene bezene yarattı, Cenabı Hak bizi.

Gönderdi sınava, zıt sorular dizi dizi,

Elde ‘çok bilinmeyen’ zor denklemler

Ey ceylan gözlüm, canım yavrum benim
Yar yardımcın Cenabı Allah olsun senin
Ta… Uzaklardan gurbetten yeni geldin
Neydi acelen hemen gurbete geri gittin

Daha ilk günde verildi vicdansızca zehir

Hayvana his, insana şuur takılmış niçin?

Yüce Allah’ı bilip ona ibadet etmek için

Şarabı, çalgıyı İblisin yolunu ettin tercih,

İçimden bile geçirse nefsim
“Baba” der demez nefesim
Daha kuvvetli çıkıyor sesim
“Baba” nasıl iksiri nurani bir isim
Söylenince kuvvet alıyor cismim

İster dindar, istersen dinsizce yaşa
Hür irade vermiş Allah her bir başa
O iradeye bir gün geliriz paşa paşa
Azdaha talim edelim dünyada ki aşa

Borborunbekir

Dünya çekirdeğinde petrol var
Sıkışmış doğal gaz, yeri çok dar
Hemen yanında ise kızgın lavlar
Patlayınca böyle müthiş bir bomba
Acaba bombanın fitilini kim yakar

Ey nefis Dünya hali; seni beğnende olur beğenmeyende
Önemli olan nefsini tenkit edene, bulunmak hoşgörüde
Yaratan yaratmış, “o” sabrediyor da daha senin neyine
Bunu böyle bil; iyice nakşet akıl, kalp ve bütün benliğine

Dost kazanmaya bak, düşman bilmek kolay
Kazanırsan dost; dünya ahrette en güzel olay
Ağır gelsede nefse, yap bir güzellik denize sal
Anne, baba, eş ve dosttan; bol bol hayır dua al

Bak; ey zalim ve kör nefs-i emmare
Azıcık iltifata gururlanıp fahirlenme
“Marifet; iltifata tabii derler amma”
Gitmesin hoşuna gıyabına yapılsa bile

İnsan evladısın sen; kedi köpek değilsin