Bekir Özcan Şiirleri - Şair Bekir Özcan

Sen, şahsi manevinin; Ey! Temsilcisi
Nur gemisinin; Ey! Nurani dümencisi
Hizmeti Nuriyenin; Ey! en has hademesi
Sen, Hizmeti İmaniyenin; Ey! tek tesellicisi

Kurtuluşu, Kurandan nurdan almışsın icazet

Oturdum yaz günü koyu bir gölgeye
Birdenbire bir sinek kondu yüzüme
Başladı o sinirlendirici yürüyüşüne
İki daha geldi hemen nefes nefese

Biri elime kondu diğeri koluma

Cenabı Allah, Hakim isminin tecellisini
Hikmetle iş görür, gösterir rububiyetini

Kainatda görünen fıtrat kanunlarına
Eder emanet, kaza kader çarklarına

Cuma günleri cami önünde sıra, sıra dilenciler
Yalvarıyor Allah rızası için ne olur bir hayır ver!
Bir Vatandaşta sırada Kızılay'a yardım der
Kızılay nerede Hani? İşte bura da dilenciler

İnsanlara yardım için felaket mi gerekir

Galaksiler dolusunca
Yıldızlar sayısınca
İhata ettiğin
Tüm Esmalar kadar
Şükürler Olsun Sana,
Ey! Yüce Allah’ım

Peygamberimiz oldu, daha iki aylık
Her tarafa yuvarlanmaya başlar artık

Üç aylık iken, day day durur
Oldu dört ay, duvarda yürür

Önden çok hızlı giden diğer kadınlar
Zengin ailelerin çocuklarını almışlar

Varlıklı aile çocukları bütün paylaşılmış
Aradık bizde hiç zengin çocuk kalmamış

Eşim olur dedi, döndüm geriye hemen
Abdul-muttalip oturmuş beni bekler

Haydi çocuğun yanına gidelim deyince
Abdul-Muttalibin sevinç belirdi yüzünde

Kocam sütsüz devenin yanına vardı
Hayret! İkimize de yeter süt sağdı

İçtik ilk defa doyasıya sütü ikimizde
Açıkça bereket görünüyordu o gecede

Akşam tok geliyordu bizim davarlar
Süt hazinesi olmuştu bütün koyunlar

Her gün koyunlarımız gelir karnı tok
Komşuların davarlarında hiç süt yok