Aklım yetmiyor yüreğime...
Bir damla yaşsın dokunamadığım
Bir avuç deniz uzaklarda
Sığdıramadığım gözlerime...
Düşe yazmışım geldiğim yolları
Ve rüzgarlara savurdum yönümü
almış yürümüş atı alan
biz kalmışız yine yaya
bir de baktım herkes ulema!
ne buralar buraya benzer
ne oralar oraya...
tası tarağı toplamak lazım
Seherlerinde sabahların
Denizler kurarken sana gökyüzünden
Kaç gecemi çürüttü sevdan
Unuttum sayısını...
Ruhum kalabalığında martılar
Sürü sebil sana uyanırken
Hiç bu kadar dikkatini çekmemişti
Avucunun içindeki çizgiler
Bir sürü izler, gizler, gizler...
Uzunca bakakaldı onun muydu bu eller?
Dudaklarının kıvrımındaki ürperişi hissetti
Kendine yabancılaşmayı ilk kez bu kadar yakından sezdi
ne kadar hayal mahsulüyüm
ve ne kadar gerçekmişsin
üstünde duracağın
ayakların da varmış meğer senin...
benimse kanatlarım yüreğim
uçarım en fazla içimden kendime
Eskiler alırım
Buğusunu gözlerinden
Özlemini, düşlerini
Gizlerini alırım
Ve sızısını aşkın
Yüreğinden...
Dünyada
Bütün çiçeklerin hepsi
Bütün güzel sözcüklerin
Bütün gülücüklerin
Münasip işlerin tamamı
Doğal ve içten ne varsa
kavramlarımı karıştırdın
mevsimlerimi dolaştırdın birbirine
gülüyor mu gelincikler?
kanıyor mu toprak?
bilemiyorum.
Bu gece
bahar geldi.
Hüzünlü bakmıyor gözlerim,
dalıp gitmiyorum ötelere.
Üşümüyorum, delirmiyorum
ve yanmıyorum hiçbir şeye.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!