...
Herkes ne kadar çok şey biliyor
Bir bilsen...
Herkes ne kadar çok konuşuyor
Bir dinlesen...
Herkes ne güzel anlaşıyor!
Kaç bahar yitti bu bahar?
Bilir misin?
Kaç aklımı kaçırdım?
Kaç yüreğim terk etti beni?
Kaç gemisi battı sevdanın?
Buradan uzak denizlerde...
Ne güzel bir gün bu ya Rüzgar gülü...
Oysa dün sabah Uyandığımda yorgundum...
Diyorum ya sana durmadan içme şu mereti diye...
Bir Martı gördüm sabah işe gelirken selamımı almadı
Tamam dilim sürçtü martı ne gezer buralarda Kargaydı...
Tabi bu bir şeyi değiştirmez esasa bakmak lazım, EĞitim diyoruz ya...
Yerine koymak bir diğerini
Gizlice ve suç işler gibi
Yitirdiklerinin yerine koymak
Bir şeyleri...
Bir sancı gibi saplanır apansız kimi
İlerledikçe zaman kaybetmek
bir gün
terk etse de hüzünlerimiz
biliyorum, seveceğiz yine de...
fotoğraf karelerinden
derin, sebepsiz bir sitemle fakat sıcak
sıcacık gülümsemeyi seveceğiz birbirimize...
…
Ne işin var bu ait olmadığın yerde? Titriyor gözlerin, içinin sesi titriyor, acıyor ruhun başka hayatları yaşamaktan kendine. Yorgunsun ve hayli kederli bu gece, yalnızlık mı, hüsran mı bunun adı ne?
İçinde yaşayanların ışığı kadar aydınlığı; çoğu solgun, yorgun kıpraşıyor kimi az daha parlak kimi hepten koyu karanlık. Benzer benzemez hikâyeleri, kıyısında köşesinde yaraları bereleri, bazı bir sarmaşık tırmanır, bazısında birkaç tenekede sardunya vesair, ne sevinçleri ve kederleriyle birer yaşanmışlıklar vesikasıdır bu evler, kim bilir? Ama hemen hepsi bir giz abidesi, gelen geçmiş kalansa varla yok arası hiç yaşanmamış gibi. Kendine hayrı yok ama her biri yanındakini taşımaya çalışmakta hala bu yana bel vermiş bitişik yılgın yapılar yığını caddenin iki yanı, az ötede caddeyi kesen daracık bir sokak var, sokağın başında üşüyor rüzgâr.
Ürperiyorsun önce sonra anlık bir titreme derken ısınıyorsunuz aynı hislerle, incecik bir yağmur başlıyor, derin bir nefes alıyorsun, güzel bir koku aşağı doğru yürüdükçe. Derin uykularından geçiyorsunuz rüya gibi sokağın allak bullak, sonra kapılarda begonviller uyanıyor ayak sesinize, sert çizgileri yumuşuyor yüzünün, şafak söküyor, yepyeni bir gün başlıyor, deniz de duruyor yerli yerinde, hepsi bu kadar basit işte mesele yok o halde.
bir adam geçiyor yanımdan
ağzına piyano kaçmış da
dudaklarının arasında
bir varmış bir yokmuş dişleri
gözleri mızıka çalıyor muzip
serseri mi serseri
dizelerle kayıp gitti zaman avuçlarımdan
bir saat gibi koşuveriyorsun, duruveriyorsun bir an...
şiir; düşündükçe bir ağaç kadar zor büyüyordu
fakat bahardan sabırsızdı çabuk yaprakları
oluveriyordu, ölüveriyordu...
rüyalarımda göç ettiler en güzel sözcükler
Lirik bir sabahın ilk ışıklarında sessizlik,
dantel işlemiş ağaçlara kadınlar kardan incecik,
güneş doğmadan önce el ele verip sessizce
tozunu almışlar yıldızların,
gökyüzünü yıkamışlar denizlerle,
yaraları sarıp gözyaşlarını silmişler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!