lâl bir akşamdan indim geceye
kenarı hani denizin
artık denizim
geceyim
veya hiçbir şey...
geçmişi yutan uğultusunda
Sen bilir misin?
Tıpkı gözlerimiz gibi
Dünyanın yuvarlak
Ve özlediklerimiz kadar
Yıldızların uzak olduğunu...
Adam boyu dalgalarında
Yutulur sesler gecenin...
Derinleşir sessizlik
Kıyılarına vurmazdan önce
Uyutursun alemi...
Susmaz içinin sesi
Yağmur ana
Birer yavru ağzı
Misali tomurcuklar
Emiyorlar analarını
Kana, kana...
Üzülme uslu gönlüm
Üzülme
Gelip geçer hüsran
Yeterse ömür
Döner devran
Daha ol gönlüm
Kapısı gökyüzündedir
Ve
Düşlerin her köşesinde...
Ne kadar da mutlusundur
Tepedeki evde...
Her gün
Yataktan fırlayınca
Yıkanıp, taranıp
Dalarım sabahların koynuna
Bana bahşedilen hayata
En çapkın bakışımla...
Dur durak bilmez
Yürü desen yürümez
Ele avuca sığmayan
Haylaz bir çocuktu
Zaman
Ve hep çocuk kalan...
Ekmek ıslattım kuşlara
Geldiler şiir, şiir...
Doydular, sevindiler
Yüreklendiler ve söz verdiler
Yarın yine gelecekler
Sonra uçup gittiler...
Bilemem
Bu açlığım niye?
Sevgiye
Yürüdüm şiirlerce
Bu gece
Yine sevgiliye




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!