Bedri Kenan Karaal Şiirleri - Şair Bedri ...

Alacakaranlık her yanım işte, siyahında kaybolduğum.
Ne ellerimle dokunabiliyorum sana,
Ne de gözlerimle görebiliyorum geleceğimi…
Bil ki hasretin cezaevi olmuş, zaman ise gardiyanım…
Siyah mıdır bu dünya, siyah mıdır gelecek hep böyle?
Yok mu başka bir rengi bu aşkın, bu sevginin?

Nasıl da geçti vakit, gün batacak birazdan,
O çekip gidecek ben, karaya vuracağım,
Yar sıcak yatağına, uzanacak birazdan,
Ben yine duvarlara, hizaya duracağım.

Unutur bak bu kafa, doldurunca şişeyi,

Nere gider bu yol, tozlu mu tozlu,
Havaya savrulan, tozum kalmamış,
Ya ben hata yaptım, ya biri sildi,
Ardıma baktım da, izim kalmamış,

Kim yıktı dünyamı, böyle kim kurdu,

Bir iz arıyorum senden...
Boynum bükük yine sürekli aşağı doğru,
Daha kapının önünde işte ilk izin,
37 numara ve inan hala ileri doğru...
Adım adım yürüyorum geçtiğin yollardan,
Her gördüğüm izde bir umut, bir heyecan...

Sensizlikle sabahladım bilemezsin kaç gece,
senin haberin olmadan...

Seni sensizlikle paylaştım,
loş odalarda, bir o kadar kör, bir o kadar sağır duvarların arasında...

Dün geceki yolu, şaşırdım bugün,
Maziye bir kapak, açtım yeniden,
Hiçbirisi dünüm, değildi ama,
Geçmişi masaya, saçtım yeniden...

O fırtına ise taşkını idim,

Bir gün sana,
hoşça kal diyeceğimi biliyordum.

Hayat son anda akrep yapar insanı,
son darbeyi kendine vurdurur,
sen gibi...

Dumanı bile sigaradan çıkmıyor sanki,
Zaten zor nefes alıyorum yüreğimin yangınından…
İsyanda ayaklarım yürümekten, nereye gittiğini bilmeden…

Nasırla dolu yılların ezikliğinden,
Üşüyor ellerim, kollarım bedenim soğuk poyrazlarda,

Hey gidi satırlar hey,
Bazen nasılda coşar gidersiniz peşi sıra,
Bazen de bekle babam bekle...

Gelsin diye…

Daha dün izledik, biz aynı filmi,
Yeniden geriye, sardıracaklar,
Aynı ırktan gelen, bir aradaki,
Kardeşi kardeşe kırdıracaklar…

Ne yollar deniyor, ne dağlar aşıp,