Bayram Tunca Şiirleri - Şair Bayram Tunca

Kimseye anlatamadım kendimi
Ne gözlerimle, ne de sözlerimle
Ne kalemimle, ne de kelamımla
Anlatıp, tanıtamadım ki kendimi

Anlatmadım, onu ne çok sevdiğimi

Açlığımı toprakla yatıştırdım
Geceyi, gündüzü karıştırdım
Kendimi aç susuzluğa alıştırdım
Ama onu yokluğa alıştıramadım

Senelerce hep yatak yaptım otları

Sözlerden anlamayan, gözlerden anlamaz
Gözlerden anlamayan, közlerden anlamaz
Lisan-ı halden anlamayan, dilden anlamaz
Dilden anlamayan, hiçbir şeyden anlamaz
B. TUNCA/17.05.2001-12.45

Depreşti yine içimdeki duygularım
Deştirmeyin derindir yaram benim
Kimilerine bayramken ben ağlarım
Gidince anam viran oldu bağlarım

Yine bugün de ona bir gül alamadım

Kınamayın dostlar yine doldu gözlerim
N’edem daha ma-kez bulmadı sözlerim
Ya gelmesini/ya gel demesini beklerim
Gelemez annem, derdime dert eklerim
O gitti gideli hayat yolunda emeklerim

Daha düne dek yoktu hiç kaybetme korkum
Seni sevince, hep kaybederim diye korktum

18.12.2003-12.18

İşte geldim, işte gidiyorum, şu fani dünyadan
Bir ömür boyu, hep koşturdum, hiç durmadan
Yine de eli boş gidiyorum aradığımı bulmadan
Hem de çoğu insan gibi muradıma doymadan

25.10.2000-16:37

İyi ki iyi kötü bir işim var
İyi ki böylesi bir eşim var
Sağda/solda, benim ne işim var
Ne ararsam helal dairesinde var

İşsizlere/güçsüzlere dünya olur dar

Eller arar yeniyi, bense arıyorum eskiyi
Eller giyer yeniyi, bense giyorum eskiyi
Eller bakar yeniyi, bense her an eskimi
Yeniler sizin olsun, verin bana o eskimi

Hey dost, sanmayın ki ben mürteciiyim

Tanık olduğunun, danışkasına şahit oldum
Önce dil ile düzelteyim dedim suçlu oldum
Sonra el ile düzelteyim dedim sanık oldum
Doğruyu söyledim dokuz köyden kovuldum

Bu demek değildir ki etliyi sütlüyü karışma