Bayram Kaya Şiirleri - Şair Bayram Kaya

Zıtlıkların alan etkili taşıyıcı dalgalanmaları üzerine modüle oluş yeni bir biçimlenişle yeni bir ruh yeni bir soluk yeni bir hayattır. Hayatı, nasıl var oluruz sorusunu ve neden ölürüz sorusunu böyle kavrayacaktır.

Firen frensiz lige dönüşüyordu. Bir sürecin ileri yön (git sürecine) ya da geri yön (gel) sürecine firen etkisi olmakla, birbirine takoz olmakla ortam enerjisinin düzenliliğini bozan durum, ters yönde bozulanı düzenleyen, boşalanı yerine ikame eden değiştiren devimi oluşur.

Zıt yönün bu kez de azalan yönde boşluğu ortaya koyan sürece doğru hücum etkisi, azalanı çoğaltmak boşalanı doldurmak, kırpılanı eklemek gibi zıt yön sürecini devam ettirir.

1-Entropinin kuralıdır. Var oluş gibi yokuş yukarı olmanın tersi de her durumda iniş aşağı olan organ ve organ eller yıpranması ile öleceğiz. Ama bizim dışımıza olan hayat için yaşama dek azalan etkilere karşı, azalan etkiyi artıran yönde; azalan enerjiyi yokuş yukarı yapmak, hayata maliyetli katkı veren enerji biçimine dönüşme olmaktadır.

Yırtılanı tersten onarma, bütün olanın yüzey hacim gerilmeli çelişkisi nedenle hücre bölünmesi, yıprananın restorasyon el tepkisi ise ilanihaye değildi. Üstelik vücudumuz içinde kendisini yenileyemeyen kas dokuları, mitokondri, sinir hücreleri gibi sentez olmanın maliyeti nedenlerle de öleceğiz. Hayat elbet bir gün bunu da aşabilir.

Şunun şurasında hayat üç milyar yılın sonunda çok hücreliliğe beş yüz milyon yıl önce geçmişti. Hayat üç milyar yıl sonra ölümsüzlüğü tersten ölüm yapan süreçleriyle ölümsüzlük yanında ölümle de yoluna devam etmeye başlamıştı. Ölümsüzü ölüm yapan hayat, bu diyalektikti dinamik içinde üreten topluma geliş gibi ölümü, ölümsüzlük yapacak bam başka çevrimler içine girmeyeceği düşünülemez bile.

5 Kendisini yaşamımız boyunca 7 000-20 000 kes tekrarlarla çoğaltan telomerlerin her tekrar çoğalmasında boyu biraz kısalır.

Bu tür belli bir kısalmalar öyle bir kritik eşiğin değer boyuna gelince telomer artık bölünüp çoğalamaz. İşlevi düşer. Artık hücre çoğalmaz bir durumla sıfırlanır. Bu durumda telomerin bölünüp çoğalması biten hücre, ancak en fazla birkaç yıl yaşar.

6- Hayati olan, canlanma ve ben bilinci olma tepkisi olan ozmos sürecini biraz ayrıntılı anlatalım.

1-Hayat çevre ile vardı.

2-Hayat hem çevredir. Hem çevreden en az dış dünya kısmı olmakla vardır.

3-Hayat çevreden çok az bir kısmı yalıtmakla vardır (daha az dış çevre veya dış dünya ilişkisi olmakla vardır).

Yaşam; içinde olduğu, içinde olmak zorunda olduğu çevreye etki-tepki zıtlığını koymakla, çok basit bir biçimde sürecine başladı. Bu daha hayat değildi! Kendisini ve eylemini yineledi. Kendisini kopyaladı (çoğaldı). Bu hal ile kesikli sürekli oldu. Canlıydı, canlanmaydı ama daha hayat değildi!

Kesikli süreklilik bağıntısı içindeki ilişkenli, iç dış girişmeli bağıntılarıyla kendisini bilen ben ya da özne olmanın yalıtımı içinde oldu. Bu da hayat değildi! Yalıtımlı küre veya oda işlev durumu bozmadan korumanın en iyi savunma yapmanın tepki durumlarından biriydi.

Buzdan geçen ışığın, her buzdan geçişte tayf yansıması vermesi ile kuru otları tutuşturan ışık skalası gibi durumları içindeki kristal (billur) oluş ya da buz gibi yineleyen tepkilerini küre odalar dış etkilerden korumalıydı.

Dengede sapan süreçler de ise iç yüzeyin gerilimi bu kes – yerine pozitif (+) polarma olur. Dışın zar yüzey gerilimi de + yerine eksi (-) negatif polarmalı gerilim içinde olur.

Difuzyon yolu ile madde taşıma süreci hücre için enerji harcamadan gerçekleşen bir transferdir. Ancak her durumda difüzyon gerçekleşmesi hücrenin imdadına yetişmez. Bu nedenle hücre aktif taşıma işinde ATP kullanır.

Örnegin glikoz hücre için çok gereklidir. Glikoz da hücre içine girmek yerine hücre dışına akma eğilimindedir. Yani hücreyi enerji harcamakla zorla hücre içinde tutarsınız. İşte bu durumda difüzyon işe yaramaz.

Çünkü uzaya giden, tasarım yapan, simule eden hayat ta organelli hücre ile birlikte kendi olmamakla; kendi dışında kolektif bir sosyal hayat ve toplumsal hayat olması itibarıyla, yine bir hayat değildiler!

Kısaca hayat zaten yoktu! Ya da hayat tüm bunlarla, tüm bunların her biriyleydi. Hayat tüm bunların her biriyle, şimdi olmakta olanla ve gelecekte olacak olanla hayattı. Bu nedenle; her bir çeşit ve çeşitliliğin kendisiyle bir bakteriye, bir virüse, bir solucana, bir sineğe hayat demediğimiz sürece, biz hiç hayat değildik.

Bizim hayatımız, kendi hayatımız dışındaki algılarla, dıştaki hayatın hiçbirinde yoktur. Ama hayatın tüm algıları ister foto sentezli süreçler düzeyinde olsunlar, ister mitokondri yel düzlemde olsunlar, ister ribozlu veya ister ribozomla olsun ister amino asit, protein, enzim ve bazlar düzleminde işlevle olsun; ister bağırsak kurdu düzleminde olsun hepsi kendisini koruyan ilk durumlu canlanan tepkilerleydiler.

Yani burada aydınlık karanlıkladır. Fakat gece gündüz birbiriyle değildi. Dünyanın Güneş etrafında dönüş yüzünü değiştirmesiyle ortaya konan ışık gölge oyunuydu. Gece ile gündüz birbirinin nedeni, sonucu değildiler.

Nasıl gece gündüzün zıddı değilse birbirini kontrol eden durumlar değiller ise canlılık ta cansızlığın zıddı değildir. Bir canlı oluştaki özellikleri, diğer bir durum içinde de ararsanız, aranan bulamadığınız kadarla, diğeri içnde cansızlık olmaktadır. Örneğin bir sıkımda öldürdüğünüz bir dirençsiz oluş (tavuk), bir sıkımda öldüremediğiniz diğerine (boğaya) göre cansızdır.

Hayat var oluşla eşanlıdır. Var olmayan hayat olmadığı gibi hayat olup ta var olmayan da yoktur. Eş zamanlıdırlar var oluşun alan yönüne ters bir alan içinde seyreden kısmı, ikinci bir ekstradan enerji harcama düzeni ortaya koyması ile ve bunu çevrim yapmasıyla bu var oluş hayattı.

Yokuş yukarı olmanın düzenlenişi içinde olan bir olgu, olay veya var oluş; ters bir alan etkisi ile iniş aşağı olan durumu içinde bütünden ayrılan süreç durumuyla, yeni bir organize oluşa, sekans durumdular.

Yokuş yukarı olmak; genleşen yükseltemeyen, seyrelen yükseltgenme durum olmakla; giderek kütle çekim nedenle kuantum durumla hızdan yavaşlamaydı. Bu da mikro olandan makro olana geçmenin topaklanmasıydı.

Aynı zamanda genleşen, boşalmayla git olan enerji, boşalan ve seyrelen enerji haliyle yerine ve araya boşluk enerjili zaman almaktı. Mevcut boşluk alanları az çok büyütmekti. Ki bu durum parçacıkların bir başka biçim ve akış şekliyle bu boşluk enerjili boşluk eşlerinin başka bir enerji düzeni içinde olmakla doldurulmasıydı.

Porfirin hücre inşacısı bir enstrüman olacak sa da porfirin hücrenin kendisi değildir.

Hayat lizözümle, sizle, semenderle, kolektif var oluştu düzen ilişkileriyle kolektif zekayla canlanacaksa ve fiili hayat olacaksa da canlanma fiili hayat değildi. Hayat ta siz değildiniz. Lakin sizsiz de de hayat yoktu. Yani parça enerji düzenli işlev duruma havi ve entegre süreçlerle yansımalı bir gelecek içinde beliremeyen hayat ta yoktu.

Yani inorganik süreçli organize oluş, organik organize oluşlardan öncedir. İnorganik oluş bir nedensellik olmakla birlikte, inorganik işlevlerin kend doğuracakları ekstrem potansiyeli organik organizeni oluştan hiç haberi yoktur.