79- Dile Min Dıeşe Şiiri - Ali Fırat Dicle

79-DILÊ MIN DIÊŞE

Piştî te bi rastî qet tiştek bi tevahî qediya ne.
Tenê her kes wek ku jiyan didomîne tevger kir.
Ez jî wisa kirim.
Ez kenîyam, Ez axivîm, Ez meşiyam…
Lê di hundirê min de cihek her tim li wê saeta roja ku tu çûyî maye.

Tunebûna mirovî dikare evqas deng derxe?
Min vê yekê gava şev dibû fam kir.
Heta bêdengî jî te vedibêje.

Tê bîra te?
Me ji hev re dibêjiyan: “Her tim …”
Meger hin peyv ne tenê ji devê mirovî re ji qederê wî re jî mezin tên.

Niha bîranîna te wek vê yekê ye ku mirov bi destê xwe
birîneke kevn bi hêdî-hêdî miloçe…
Dilê min diêşe, lê destê min jî venakişe.
Ne tenê hembêzkirina te min tê bîra xwe…
Ez kesê ku gava li cem te bûm min ew bûm jî tê bîra min.
Wî halê xwe yê zêdetir bawermend,
siviktir,
zindîtir…

Ez vê yekê ne ji bo ku tu bizanî dibêjim.
Zaten heke tu jî bizanî, tiştek naguhere.
Lê hin şev mirov ne ji yê ku jê hez dike digirî…
Ji jiyana ku windakirî.

Eger rojekê, di nîvê stranekê de, dilê te bê sedem biêşe,
Bizanibe ku ez hîn jî te di hundirê xwe de hildigrim,
Nikarim tehemûl bikim ku te ji bîr bikim.

05.12.1999