Bavulum Elimde Şiiri - Kasım Kobakçı

Uzak diyarlara, kaçmayı düşlüyorum,
Yalnız bir yolculuk, seçmeyi düşlüyorum,
Yüksek dağlar aşıp, geçmeyi düşlüyorum,
Zaman, acımadan vuruyor saatlere.
*
Kimsesiz yollara, adımı yazacağım,
Eski hatırayı, toprağa kazacağım,
Suskunluğum ile, oyunlar bozacağım,
Kederli mevsimler, umudumu silerken.
*
Rüzgarlar eserek, hüznümü savuracak,
Güneş alev olup, ruhumu kavuracak,
Bulutlar, maziyi engine uçuracak,
Hasret, rüyaları kanatıyor yavaşça.
*
Şehirler arkamdan, hep sessizce ağlarken,
Nehirler derin derin, coşkuyla çağlarken,
Dağlar yüreğimi, hasret ile dağlarken,
Bilinmez yarınlar, bölmektedir uykumu.
*
Limandan gemiler, demiri almaktadır,
Mektuplar, masada sahipsiz kalmaktadır,
Saatler, vuslatı boşluğa salmaktadır,
Sonsuz karanlıkta, yaralı kelimeler.
*
Kanat çırpan kuşlar, yuvayı terk ediyor,
Soğuk iklimlere, hevesle çark ediyor,
Bedenim, toprağın altında gark ediyor,
Solgun yaprakları, dalgalar sürüklüyor.
*
Bavulum elimde, umutla bekliyorum,
Yılların yükünü, sırtıma ekliyorum,
Adımlar atarken, yollarda tekliyorum,
Sisli ufuklarda, kaybolup yiteceğim.