Bavul Şiiri - Kasım Kobakçı

Mutlu vakitlerde kıymet bilirler,
Hüzün çöktüğünde hemen silerler,
Vefasız dostlar hep yere sererler,
Öteki aleme bavul taşınmaz.
*
Bilgiyle erdemle dolup taştım ben,
Engeller aşarak dağdan aştım ben,
Zalim kervanına bakıp şaştım ben,
Öteki aleme bavul taşınmaz.
*
Hanlar saraylar bak mutlak boş imiş,
Mermerler oymalar soğuk taş imiş,
Fani ömrün sonu kanlı yaş imiş,
Öteki aleme bavul taşınmaz.
*
Gümüşten kadehler incili tarak,
Çürür topraklarda saçlar solarak,
Ahiret yurduna iyilik bırak,
Öteki aleme bavul taşınmaz.
*
Şöhretin peşinde tükendi nefes,
Bedenin zindandır ruhuna kafes,
Kabrin toprağında kesilir o ses,
Öteki aleme bavul taşınmaz.
*
Tarla bahçe bağlar senin olsa da,
Sandıklar parayla pulla dolsa da,
Yapraklar kuruyup betin solsa da,
Öteki aleme bavul taşınmaz.
*
Kervanlar dizilmiş bekler kapıda,
Çatlaklar belirir eski yapıda,
Hükmün geçer sandın sahte tapuda,
Öteki aleme bavul taşınmaz.
*
Yalan heveslerin hayat oyunda,
Melekler bekliyor suyun boyunda,
Sınavlar biterken insan soyunda,
Öteki aleme bavul taşınmaz.
*
Kefenin cebine mendil konulmaz,
Ecelin şerbeti içip doyulmaz,
Kapanan gözlere sürme sürülmez,
Öteki aleme bavul taşınmaz.