Banu Doğan Şiirleri - Şair Banu Doğan

Şiir/Yazar:@BanuDGN

O kadar kaybolmuşum ki
kendime varmak için senli hayaller
yakıyorum gözbebeklerimde,
belki bir işik olur diyerek kara boşluğu

Kırgınlıklar alabildiğine bedene dokunur gibi ,işlediği suça tecelli etmez affı ,
Birde de..
Lime lime edilmiş duygular...
Sebepler sudan!
Düşler tuz buz !
Kalem donuk !

Adını sen koy bu aşkın.
Her sabah uyandığımda ilk düşündüğüm, her gece gözlerimi kapattığımda rüyalarıma giren sensin.
Bu duyguyu tarif etmek zor; belki de kelimeler yetmez.
Ama sen bil, bu aşkın adını sen koy.
Seninle birlikte her şey daha anlamlı, daha güzel.
Belki bir kelimeye sığmaz bu sevgi, ama seninle her anı dolu dolu yaşamak, bana yetiyor.

Düşüncelerimın enkuytu noktasında
dolaşan gölgeni hapsettim
yürek boşluğuma ,ölüme kadar
sürdüm . ben adını heran
kalbime mühürledim...damarımda
dolaşan kanıma eş yaptım ...

İnsan olan, bu acıyı nasil unutabilir?
Nasıl olur da "Hadi, bu da geçmişte kaldı," diyebilir?
Belki sen yüregini rahatlatmak için affedersin. Belki unutmaya çalışırsın.
Ama ben... Hayır!
Ben affetmem. Affedemem. Çunku affetmek, adaleti unutmak demektir.
Çünkü affetmek, zalime "Yaptigin yanına kâr kaldı," demektir.

Seni hiç bi zaman affetmeyeceğim !
Gelme artık,git !
Sakin İnkâr etme öğrendim yaptığın
hataları bir günah işledin,
sonsuza kadar
kaybettin beni!

Canımı verecek kadar sadık
Arkama dönüp bakmayacak kadar acımasızsım
Senin için eğilmiş boynum
Kendime gelince taş kalpliyim
Biliyorsun
Canımı verecek kadar yazık

Güneş batmadan önce, buluşalım biz,
Akşam olmadan gel, seninle biriz.
Gölgen düşsün üstüme, serin bir yaz,
Düşler gerçek olur, sevgimiz biraz.

Gözlerinle bak bana, ışığım olsun,

Aldana aldana öğrendim, hayatın bazen ne kadar acımasız olduğunu. İnsanların maskeleri altında gizledikleri gerçekleri, kırılan güvenleri ve yıkılan hayalleri gördüm.
Her gülen yüzün ardında bir hikaye, her mutlu anın altında bir acı varmış meğerse.

Aldana aldana öğrendim, insanların sözlerinin değil, davranışlarının gerçeği yansıttığını.
Sözler havada uçuşurken, eylemler yüreklerde iz bırakır.
Söz vermek kolaydır, ama o sözleri tutmak zordur.

Hiç bir düşüş yakmadı bu kadar canımı..
Hiç bir söz acıtmadı bu kadar içimi..
Nefes alıyorum diye
yaşıyor mu sanıyorsun?
Yanılıyorsun!
açılar içinde yıkılıyorum..