Yeminliyim nefes aldığım sürece
gözbebeklerinde kalmaya..
Yeminliyim tek bir
gözyaşında ölüme koşmaya.
Hasret nasıl bir acıdır bilir misin?
Bir kalp ağrısıdır bir anda tıkar
nefesini ruhunu bedenini saran amansız
bir sancı!
Yemeden içmeden kesilirsin
onu düşünmekle geçer tüm günün.
Mutlu olmadan bir ömür bitirdim ben
Oysa her gece gökyüzüne
gönderdiğim duamdın..
Gün gelecek o yüreğin
hesap soracak senden;
için yanacak, sızlayacak,
Bu aşk en çok bize yakıştı Sevdam,
Dev gibi ucu bucağı olmayan
Bu aşki haykırsam tüm Dünyaya Kâinata,
içimde büyüyen dev yangını sen bile
durduramazsın;
Yaşama Sebebimsin
İnsan bazen bir kelimeye sığınır…
Bazen bir bakışa.
Bazen de hiçbir yere sığamaz.
En zor olan da, sevdiğinin yanında olup
ona dokunamamaktır…
Belalım, gecenin karanlığında yankılanan adınla,
Sana dair ne varsa, kalbimde sakladım.
Her nefeste, her adımda, sen varsın,
Unutulmaz bir sevdanın izlerinde kayboldum.
Yalnızlığın sessiz çığlığında, belalım,
Gözlerimde bir damla yaş, senin için.
Ben hep iyiliklerimden asıldım
bu hayatta,ne kadar merhamet
ettiysem o kadar dışlandım...
onca çabalarımın tek nedeni
bir gün herşeyin güzel olabileceği
inancıyla hayatta kalabildim,
Arka mahalle...
Hayatın en çarpıcı yüzlerini barındıran, her köşesinde ayrı bir hikaye saklayan o sokaklar. Burada büyüdüm ben, burada öğrendim yaşamayı.
Sokak aralarında top oynarken, çocukluk hayallerimi kurarken, bir yandan da hayatın acımasız gerçekleriyle tanıştım.
Her gün aynı yolları yürüdüm, aynı yüzlerle selamlaştım. Arka mahalle...
Görünüşte sıradan, ama içinde bambaşka dünyalar barındıran o yer.
Bazen gülümsemeler, bazen gözyaşları...
Gecenin örtüsünde ateşin hüküm sürdüğü saatlerde,
Alevlerin dansı başlıyor gökyüzünde.
Yıldızlar kıskanırken bu ihtişamı,
Bir yangının şehvetle yandığına tanıklık ederler.
Gözlerim, alevlerin oynaştığı çılgın dansı izlerken,
Bir deryada kaybolmuşçasına hissederim seni.
Ayırdılar bizi. Sessizce, acımasızca, sanki bir bıçakla keser gibi.
Bir zamanlar yan yana yürüdüğümüz yollar, şimdi ayrı yönlere götürüyor bizi.
Birlikte kurduğumuz hayaller, şimdi birer anıdan ibaret.
Nasıl bu hale geldik?
Kimdi bizi ayıran? Zaman mı, insanlar mı, yoksa biz mi?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!