Gözlerine gönül verdim, sabır ile ağladım,
Aşk ateşin düştü bağra, kor misâli çağladım,
Bir tebessüm uğruna ben ömrümü dağladım,
Öğretemedim sana ben yâr aşkı sevgiyi.
Aşk bağında bülbül oldum, güllere hep inledim,
Bilginle karanlık yolları açtın
Sevgiyle gönüller bahara taştın
Cehalet ağı ilmek ilmek açtın
Emeğin ödenmez can öğretmenim
Dokunur kalplere sıcak ellerin
Dertli gönül düşer yasına oğul
Sabır sarar gönül yarası oğul
Bekleme geceden sabahı oğul
Her fidanın vardır sırası oğul
Gönül kırık ise toparlan oğul
Dünya ya getirdim büyütüm seni
On sekiz yaşına ne çabuk geldin
Vatan burçu diye asker eyledim
Bir hain kurşuna gittin'mı oğul
Seni sağlam saldım vatan evine
Sevdaya düşürdü bahar yolları
Gönülde köz oldu aşkın kolları
Hicrana direndi garip bir kuldu
Çaresiz vuruldu öldü Kâhta'lı
Her gece yıldızla dertleşir oldu
Ey Tanrım ne zaman güneş doğacak
Ne vakit yolumdan diken kalkacak
Karanlık gönlümde ışık yanacak
Öldüm öldüm Tanrım ses duyanım yok
Yüreğim yaralı kalbim perişan
Ben seni bir anlık değil,
Ben seni bir günlük değil,
Ben seni bir ömür değil,
Ben seni, yüreğimin yettiğince
en son nefese kadar,
dünyanın bütün karanlıklarını
Gözlerin aşk ile dolup taşarsa
Yüreğim sevdayla tutuşup yanar
Kalbimde özlemin kor gibi parlar
Sen ağlarsan ben ölürüm sevdiğim
Sevda bir denizdır içimde yüzer
Zulmetin gönlümde açtı yarayı
Ömrümden çaldığın yıllar ne diye
Bir bahar görmedim neylem sarayı
Felek benim gençliğimi geri ver
.... Benden çaldığın ömrümü geri ver
Düşer yaprak gibi solgun yıllara
Gönül hasret dolar gurbet kollar’a
Ömrün yükü biner ince dallara
Bir rüya gibidir ömür dediğin
Gönül kırık dökük yâre darılmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!