Gülşende açan hüsnüne oldum yine hayrân,
Her zerrede nakşınla tutuştu bu dil ü cân,
Şem‘inde yanan pervâne misâli düştüm nârâ,
Mecnûn gibi gezdim seni ey mâh-ı dil-efzûn.
Sâki diye beklerdi gönül meclis-i aşkı,
Baki derki cihanın cani aşıklara duymazki
Aşıklar dahi cihana duymazki
Mah yüzlüm sürmeli gözlüm
Seven bu gönül asla sevdiğine duymazki bitanem
Balıklar akan suya kanmazki
Aka su bile balıklara kanmazki bitanem
Hasretinle yandım gittim
Gurbet elde kaldım bittim
Bir avuç taşına yettim
Özüm sözüm sen Malatya
Dağ başında duman oldum
Malatya’nın Güzeli
Bir gördüm aşık oldum
Malatya’nın güzeli
Gözlerine vuruldum
Malatya'nın güzeli
Mapuslarda dardayım sensiz bir kafesteyim
Kırıldı kol kanadım sensiz ahuzardayım
Yine vuruldu gönlüm gece isyanlardayım
Sensiz gecen günlerim inan zindanlardayım
Yıllarca mapus yatım yine gönlüm sendedir
Bir bahar akşamı gözlerim doldu
Yürek derin derin hüzne vuruldu
Yoluna bakarken içim yoruldu
Canımda sen cansın Maraşlı gelin
Her akşam hasretle sana dalarım
Aşkın verem etti ah beni beni,
Gel gör ne haldeyim Besime gelin.
Hasretin yakıyor canımı benim,
Gel gör ne haldeyim Besime gelin.
Bazılarına söylenecek
o kadar çok sözüm var ki
birini söylesem
öbürü boğazıma düğümlenir
çünkü bu çağ
sözün değil
Mavişimle beraber koyunlar güder
Kuzuları utlatır türküler söyler
Oyunlar oynardık çok mutluyduk
Bayramlarda ağaçlara ip asar salınçak yapar
El elle göz göze salanır gülerdik
Akşamları sokağa çıkar saklambaç oynar
Gün gelir dostan çok düşmanın olur
İyiyi kötüyü ayırt et dostum
Bir lokma ekmeğe muhtaçsan eğer
Mazlumun duası yeter be dostum
Dünya bir han olur yolcusu geçer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!