6 Şubat Zelzelenin Gölgesinde
Gecenin koynunda bir feryat koptu
Gözlerde yaş değil kan gibi aktı
Koca şehir sustu umutlar battı
Toprak inler oldu dağlar devrildi
Gelen giden vurdu kaldı sancılar
Bir de siz vurmayın bana acılar
Dikenle çevrili tüm yollarım var
Ne olur vurmayın bana acılar
Hasretle yoğrulmuş gönlümde duman
Acı Yaman
Kırk bir bin şehidim yatar burada
Hatay, Adana'da, Adıyaman'da
Kirk bir bin gül soldu bu topraklarda
Maraş,Malatya'da acı yamanda
Bu nasıl bir dünya,
gökyüzü mavi ama vicdanlar kapkara.
Sokaklar kalabalık,
insanlık ise tenha.
Bir köşede açlık üşür,
Adın Tuğçe...
Mavi gözlü güzel kız,
Tuğçe...
Bir sabah uyandı şehir,
Gökyüzü bile seninle gülümsüyordu.
Gece yarısı…
Şirin uykudan uyandım,
rüyamda bile borçluydum hayata.
Bir ses düştü telefonun soğuk ekranından:
“Asgari ücret zamlandı” dedi.
Zamlandı da,
Tek bir gülüşüne
Şu dünyayı yakacak kadar
Aşığım sana...
Bir adımın düşse önüme,
Yolları göze alacak kadar
Aşık baki derler benim adına
Her bir sözüm senet imza boşuna
Güveniyorsan dost kendi sazına
Hadi durma buyur er meydanına
Er meydanına
Acıyla yoğrulmuş körpe hayatlar
Göz yaşı dinmiyor anadolumun
Kan ile sulanmış kızıl topraklar
Gaz yaşı dinmiyor anadolumun
Gözlerin düşer gecenin en kör vaktinden
Yar sevdan yürüyor içimde kanlı bir aktan
Kalbimse mühürlendi kaderin fermanından
Anladım Malatyalısın ama neresinden
Sözlerin yakar beni yar köz olur içimden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!