Bahtımın Karanlığındayım

Bahtımın karanlığındayım…
Ne bir yıldız kayıyor göğümden,
Ne de sabahın ilk ışığı sızıyor penceremden.
Zifiri bir gecenin ortasında,
Göz gözü görmez bir yalnızlıktayım.

Bahtımın karanlığındayım…
Yollar kapalı, menzil kayıp.
Gündüzü beklemekten yoruldu gözlerim.
Güneş başkalarının dünyasına doğuyor,
Bana düşen sadece bu koyu gölge.

Bastığım toprak çökmüş,
Tutunduğum dal kırılmış.
Kendi karanlığıma gömüldüm;
Ne soran var halimi,
Ne de bu zindandan çeken bir el.

Suskunum.
Işık aramaktan vazgeçtim.
Kendi gölgeme sarılıp
Karanlığın kalbinde yatıyorum…