Baharın Dirilişi Şiiri - Uğur Şemen

Toprak örtüsün sıyırdı, uykudan uyandı bahar,
Ölü gibi duran dala, Allah can üfledi var.
“Ölü toprağı dirilten, ölüleri diriltir” haber,
Her yeşeren yaprakta, kudretinden bir eser.

Çatlayan tohum güldü, “Ya Rab, geldim” dedi toprağa,
Karanlıktan kurtulup, koştu güneşe, ışığa.
Biz de kabirden kalkarız, sur üfürülür bir gün,
Bahar neyse mahşer o, diriliş aynı düğün.

Lale açtı dağ başında, rengini kanından aldı,
Şehit kanı misalidir, toprak onu saklamadı.
Solan çiçekler solmaz, mevsimi gelince biter,
İnsan da solsa ölse, Allah diriltir, beter.

Kuşlar döndü yuvasına, bin fersah öteden geldi,
“Vaat haktır” der gibi, Allah’ın adını söyledi.
Göçen kuş şaşmaz yolu, biz de şaşmayız sıratı,
Bahar bize gösterir, dönüş var her mahlukata.

Yağmur indi rahmetle, ölü toprağı canlandı,
Bir damlada bin hayat, Allah’ın emri uyandı.
Gözyaşın da yağmurdu, döktün yıllarca derde,
O yaşlar da diriltir, kalbin bahçesinde çerde.

Kuru ağaç yeşerdi, dalında tomurcuk verdi,
“Yoktan var eden Allah, öldürüp diriltir” dedi.
Sen de üzülme kardeşim, bahar gibi geçicidir dert,
Kışın ardından bahar, ölümden sonra cennet.

Gözünü aç da seyret, Allah’ın sanatını gör,
Her yaprak bir tesbih, her çiçek bir zikir okur.
Ruhun ferahlasın diye, bahar geldi kollarını açtı,
Ölüm yokmuş meğer, uykuymuş, diriliş gerçeğiymiş.