Bir Milletin Dirilişi Şiiri - Muhsin Yener

Aslan Mehmed’in İzinde

Bir sabah vaktiydi,
ufukta kara duman,
kapıya dayanmıştı
arsız emperyalist zaman…

Fakat bu topraklarda
uyuyan millet olmazdı,
damarında tarih akan
bir yiğitlik dolaşırdı.

Kimi Mustafa Kemal’di,
kimi adsız bir nefer,
kimi “Aslan Mehmed” olup
yürürdü ölüme kadar.

Edirne’den Kars’a dek
aynı dua yükseldi,
Alevi’si, Sünni’si
aynı safta kenetlendi.

Köylüyle şehirli bir,
aynı sancak altında,
vatan dediler çünkü
ölüm durmuş kapıda.

Top sesleri yankılanır,
yer gök titrerken o an,
yalnız mermi değildi o
haykırıyordu iman.

“Ya istiklal ya ölüm!”
dağ taş duydu sesini,
düşerken bile vurdular
çiğnetmediler izini.

Çanakkale dedikleri
bir savaş değildir yalnız,
bir milletin karakteri,
bir milletin alın yazısıdır biraz.

Kanla sulandı toprak,
bayrak göğe yükseldi,
dünya gördü o gün
Türk milleti diz çökmedi.

“Aslan Mehmed” bir kişi değil,
her yürekte doğan candır,
gerektiğinde kor gibi
milleti ayağa kaldırandır.

Bugün bize düşen görev
o ruhu unutmamak,
geçmişin kutlu izinden
yarınlara yürümektir ancak.

Ruhları şad olsun…
Toprak onları unutmaz,
çünkü vatan uğruna düşenler
ölmez yalnızca bayraklaşır.